Пэнсіянэр зь Віцебску ня быў на сваім загарадным участку ў вёсцы Арляны
Сеньненскага раёну восем гадоў. А калі выйшаў на пэнсію й прыехаў жыць у вёску, пабачыў чыстае поле.
Пэнсіянэр зь Віцебску ня быў на сваім загарадным участку ў вёсцы Арляны
Участак у пяцьдзясят сотак з гаспадарчымі пабудовамі і домам пэсіянэр набыў у тутэйшага калгасу ў пачатку дзевяностых. У дзьве тысячы восьмым хацеў перасяліцца ў вёску.
Віктар Бялінскі, пэсніянэр: «Дачцэ вось цяпер будзе 18 гадоў, жонка пайшла на пэнсію ў жніўні, і мы вырашылі сюды пераехаць, а дачцэ пакінуць кватэру, як зазвычай у добрых сем’ях гэта робіцца».
Сёньня ў калгасе пра тую куплю‑продаж няма ніводнага запісу. Шукаць гаспадара ня сталі, вырашыўшы, што будынак яшчэ належыць калгасу. Апыталі толькі тутэйшых жыхароў і зьвярнуліся ў падаткавую. За карыстаньне гэтым участкам у мясцовы скарб грошы не прыходзілі.
Леанід Румо, старшыня Ходцаўскага сельскага савету:
«Ён абавязаны быў пры пакупцы хаты даць адрас і рэгулярна выплочваць падаткі як на зямлю, так і на нерухомасьць. Гэтага ня сталася!».
Сёньня ў сельскім савеце тэрмінова шукаюць пакінуты будынак. Наўзамен зьнесенай, пэнсіянэру падбіраюць новую хату. І пераправяраюць сьпісы лядашчага жытла.
Тут ужо зраўнялі зь зямлёй больш за дваццаць участкаў.
Цяпер чытаюць
«Мне хацелі кампенсаваць каля 10% ад кошту пагарэлага». Як беларускія прадаўцы на Вайлдберыз вырашаюць вогненныя праблемы2
«Мне хацелі кампенсаваць каля 10% ад кошту пагарэлага». Як беларускія прадаўцы на Вайлдберыз вырашаюць вогненныя праблемы
«Надзея Сцяпанаўна». Мікіта Найдзёнаў апублікаваў паэму, якая нарадзілася ў Жодзінскай турме. Такога паэтычнага эпасу ў беларускай паэзіі ХХІ стагоддзя яшчэ не было66
Каментары