11 жніўня, у Зэльве ўшанавалі найвялікшую беларускую паэтку і змагарку, вязня сталінскіх лагераў, дысідэнтку Ларысу Геніюш (1910-1983).
Ушанаванне пачалося паніхідай у Зэльвенскай Свята-Троіцкай царкве, якую па-беларуску правёў яе настаяцель айцец Георгій Субаткоўскі.
Каля помніка Ларысы Геніюш, які знаходзіцца на тэрыторыі царквы, кіраўнік Гарадзенскага аддзялення Саюза беларускіх пісьменнікаў Валянцін Дубатоўка прыгадаў апошні год жыцця паэткі, лячэнне яе ў гарадзенскай бальніцы. Пісьменнік Сяргей Чыгрын распавёў пра невядомыя раней факты з біяграфіі Ларысы Геніюш.
На Зэльвенскіх могілках, на магілу Ларысы і Янкі Геніюшаў былі ўскладзеныя кветкі і запаленыя лампадкі. Наталля Карповіч з Гародні прачытала некалькі патрыятычных вершаў паэткі.
Каментары