У лютым паміж беларускім брэндам Mark Formelle і праваўладальнікамі творчасці Віктара Цоя паўстала спрэчка. Вытворца адзення казаў, што выканаў усе патрабаванні па захаванні аўтарскіх правоў, другі бок сцвярджаў, што дамова з наследнікамі не заключана. Цяпер праваўладальнікі маюць намер звяртацца ў суд. TUT.BY высветліў падрабязнасці ў абодвух бакоў.
Праваўладальнікі: «Нічога звышнатуральнага мы не прасілі»
Праваўладальнікі творчай спадчыны Віктара Цоя — яго сын і бацька. Іх інтарэсы прадстаўляе расійская кампанія «Першае музычнае выдавецтва» партнёр якога — музычнае выдавецтва «Глорыя Медыя». Кампанія валодае выключнымі правамі на выкарыстанне песень Віктара Цоя і групы «Кіно» ў Беларусі.
Раней беларуская кампанія «Глорыя медыя» заяўляла журналістам Euroradio, што адправіла прэтэнзію Mark Formelle. У дакуменце ішла гаворка пра грашовую кампенсацыю — яна лічылася б дасудовым ўрэгуляваннем сітуацыі. У іншым выпадку — суд.
Ці будзе «Глорыя медыя» судзіцца з брэндам адзення? Кампанія цяпер адмаўляецца каментаваць.
У расійскай кампаніі «Першае музычнае выдавецтва» распавялі, што беларускі бок адправіў дзве прэтэнзіі. Mark Formelle адказала, што брэнд не парушаў правоў, таму што дзейнасць кампаніі не звязаная з музычным бізнэсам.
— У прэтэнзіях гаварылася аб выкарыстанні тэкстаў музычных твораў без дазволу праваўладальнікаў і матэрыяльнай кампенсацыі. Нічога звышнатуральнага мы не прасілі. Зараз мы збіраем доказы, дакументы для звароту ў суд, — адзначыла юрыст «Першага музычнага выдавецтва» Юлія Дабрэнка.
Mark Formelle: «Правы на нашым баку»
Як распавялі кіраўнікі Mark Formelle, адказ на прэтэнзію яны сапраўды адправілі.
— З «КІНО» у нас усё з юрыстамі вырашана. Мы кансультаваліся да запуску калекцыі з юрыдычнымі кампаніямі, яны не ўбачылі парушэнні, — патлумачыў кіраўнікі кампаніі Андрэй Серыкаў і Святлана Сіпарава.
Цяпер яны чакаюць рэакцыі.
— Калі справа дойдзе да суда, то будзем адстойваць сваю пазіцыю, — кажа Серыкаў.
Кіраўнікі кампаніі распавядаюць, што брэнд натхняўся творчасцю гурта, а не выкарыстоўваў, як вакальны калектыў, музычныя творы для працы.
— Калі мы шукалі праваўладальнікаў, то атрымалі адказ з Масквы, у якім нам сказалі, што [калекцыя адзення] — гэта не песня, таму мы не можам гэта ліцэнзаваць. Зрэшты, гэта цікавы кейс для юрыстаў, таму што няма прэцэдэнтаў. Уявіце, і на тым баку праўда, і на тым — нонсэнс! Але, вядома, лепш у гэтым не ўдзельнічаць, — кажа Андрэй Серыкаў.
Цяпер чытаюць
Каб не плаціць падатак на сабак, мінчукі пачалі здаваць іх у пункты адлову14
Каментары