Адлічыць «па-ціхаму» не атрымалася. Студэнтка ГрДУ расказала, за што яе выгналі з універсітэта

Вечарам 28 кастрычніка студэнтка 4-га курса факультэта дызайну Маргарыта Шыша не змагла зайсці ў асабісты кабінет на сайце ўніверсітэта. Таксама яна не знайшла свайго прозвішча ў электронных журналах. Такое адбылося упершыню за 4 гады. «Я не зразумела, што адбываецца, - кажа Маргарыта. — Я памятала пра вымовы і прафілактычныя гутаркі. Але тое, што мяне выкінуць адусюль без папярэджання, стала шокам», піша Hrodna.life.

Раніцай Маргарыту выклікалі з першай пары і азнаёмілі з загадам аб адлічэнні, датаваным 27 кастрычніка. Копію дакумента даваць не хацелі. Калі Маргарыта адмовілася падпісваць загад, далі на рукі выпіску (дакумент ёсць у рэдакцыі Hrodna.life). Астатнія дакументы паабяцалі аддаць заўтра.

Павялічыць

Маргарыта вучылася на бюджэце, мела сярэдні бал за мінулы семестр 9,4 і атрымлівала падвышаную стыпендыю. Абраная спецыяльнасць была звязаная з дызайнам адзення. Маргарыта некалькі разоў удзельнічала ў конкурсах «Мельніца моды», распісвала адзенне для сябровак, рабіла сувеніры і паштоўкі для студэнцкіх мерапрыемстваў. «Зараз атрымліваецца, што такія студэнты ўніверсітэту не патрэбныя», — кажа яна.

Павялічыць

Прычынай адлічэння ў выпісцы з загаду пазначана «сістэматычнае невыкананне абавязкаў навучэнцам Кодэкса аб адукацыі, парушэнні Правілаў унутранага распарадку ўніверсітэта і Дамовы аб падрыхтоўцы спецыялістаў з вышэйшай адукацыяй за кошт бюджэту, а таксама ў здзяйсненні супрацьпраўных дзеянняў».

Супрацьпраўнымі, паводле дакладных запісак дэкана факультэта палічылі выкананне «Купалінкі», «парушэнне цішыні ў час перапынку», тое, што студэнты хадзілі па ўніверсітэце з бел-чырвона-белым сцягам і зрабілі здымкі з карткамі «Усё забаронена».

Усе «супрацьпраўныя» дзеянні з удзелам Маргарыты адбыліся пасля 9 жніўня.

Павялічыць

«Што вы тут робіце? Навошта вы сюды прыйшлі?» — такія пытанні задавалі студэнтам, што хацелі выказаць сваю пазіцыю. «Пра песні і здымкі адміністрацыя хутка даведалася. А ў адказ на пытанне, чаму ў некаторых карпусах універсітэта няма сталовай, буфетаў ці хаця б аўтамата з кавай, кажуць «мы не ведалі». 25 гадоў корпусу на Тызенгаўза, а прарэктар Сінько пра гэта не ведае. Гэта як мінімум, дзіўна», — кажа Маргарыта.

Зараз дзяўчына кансультуецца з праваабаронцамі аб магчымасцях абскарджання адлічэння ды іншых варыянтах працягнуць адукацыю. «Сітуацыя цяжкая. Але, у прынцыпе, я была да такога гатова. Зараз самае цяжкае — сказаць бацькам, што я больш не студэнтка».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0