«Таня мужна пераадолела ўсё і з усім справілася». Дырэктар EPAM падзякаваў усім, хто дапамог грашыма для змагання жонкі з ракам
У жонкі аднаго з дырэктараў EPAM — рэмісія. Ён удзячны ўсім, хто дапамагаў, распавёў Devby.io сам Андрэй Шубадзёраў.

У студзені 2024 года ў жонкі Андрэя, Таццяны, выявілі рак кішэчніка. Яна прайшла няпростае лячэнне — і хвароба адступіла, але, на жаль, чэк-ап у чэрвені паказаў рэцыдыў.
Андрэй звярнуўся да чытачоў — і яны адгукнуліся. Пасля Шубадзёраў адзначаў, што для яго і яго жонкі «гэта быў новы вопыт — вось так адкрыта заявіць у прастору, што патрэбна дапамога». Але марудзіць было нельга: лекары патрабавалі пачаць лячэнне не пазней чым праз дзесяць дзён пасля таго, як прыйшлі вынікі абследавання. Андрэй не быў упэўнены, што зможа сам хутка знайсці неабходную суму: папярэдняе лячэнне было дарагім, і Шубадзёраў «не паспеў фінансава аднавіцца».
Цяпер Таццяна ўжо скончыла пяцімесячны курс лячэння ў клініцы Bogenhausen.
— Гэта быў няпросты перыяд у яе жыцці — зноў хіміятэрапія з антыцеламі, а яшчэ прамянёвая тэрапія. Але Таня мужна пераадолела яго і справілася са ўсім, — кажа Андрэй. — І ўсё дзякуючы вялікай падтрымцы ўсіх вакол, у тым ліку чытачоў dev.by.
Калі падвесці вынікі, то толькі на платформе zrzutka.pl мы сабралі каля 25 тысяч еўра. Вядома, дапамагалі і мае былыя калегі з Wargaming, і цяперашнія з EPAM — яны пералічвалі грошы і наўпрост, і з гэтых сродкаў мы змаглі аплаціць хіміятэрапію. Я бязмерна ўдзячны ўсім гэтым людзям.
Па словах Андрэя, агульная сума дапамогі, якую яны з Таццянай атрымалі, склала амаль 70 тысяч еўра, якія пайшлі на лячэнне і жыццё ў Германіі. І «ўсё гэта дапамагло нам прыйсці да выніку — рэмісіі», дадае суразмоўца.
Андрэй кажа, што цяпер Таццяна ўжо дома. Лячэнне скончылася ў снежні. Але яшчэ тры доўгія месяцы ўся сям’я жыла ў рэжыме чакання: вынікі лекары агучылі нядаўна.
— Таня адчувае сябе вельмі добра. Мы бязмерна шчаслівыя, што гэты цяжкі перыяд скончыўся. Спадзяюся, што надоўга, а можа, і назаўжды.
Андрэй кажа, што Таццяна была для яго прыкладам стойкасці ўсё гэты час, і ён удзячны жонцы за тое, што яна, нягледзячы на сітуацыю, праявіла нечуваную сілу — гэта надавала сілы і яму самому. «Без гэтага мы б не вытрымалі — ніякія грошы не дапамаглі б».
Таццяну яшчэ чакае аднаўленне пасля хіміі і прамянёвай тэрапіі, яна настроена аптымістычна.
Каментары