Іранка адкрыла ў Мінску арт-кафэ. Там прадаюць рэчы ручной работы і падаюць капучына з шафранам
Да беларускай сталіцы Парыса прывыкла не адразу. «Тэгеран — вельмі актыўны горад. Можаце ўявіць: людзі пачынаюць свой дзень у пяць-шэсць раніцы і сканчаюць а 9- 10‑й вечара. Але тут усе вельмі павольныя, ніхто нікуды не спяшаецца».
Іранка Парыса Тавакалі пераехала ў Беларусь пяць гадоў таму. Здарылася гэта, бо сям'я мужа-інвестара мае ў Беларусі бізнэс, і за ім трэба было наглядаць. Самой Парысе гэтае рашэнне тады падавалася няправільным, але яна пагадзілася з сям'ёй, расказала яна сваю гісторыю mlyn.by.
Першыя гады былі цяжкімі: іншы менталітэт, мова і клімат.
«Ведаеце, Тэгеран — вельмі актыўны горад. Можаце ўявіць: людзі пачынаюць свой дзень а пятай-шостай раніцы і сканчаюць а 9- 10‑й вечара. Але тут усе вельмі павольныя, ніхто нікуды не спяшаецца. Мяне сапраўды хвалявала тая сітуацыя, — прызнаецца Парыса. — Гэты спакой, напэўна, раздражняў мяне тады. Таму што я прыехала з вельмі вялікага горада, хуткага і стыльнага. Але тут я ніколі не бачыла такой актыўнасці».
Да таго ж жанчына нараджала трэцяе дзіця, не ведаючы рускай мовы. Цяпер старэйшая дачка Парысы, кажа іранка, ужо хутчэй беларуска: размаўляе па-руску амаль без акцэнту і спявае беларускія песні.
У Іране Парыса вяла тры бізнэсы: кнігавыданне, хатнія прадукты і арт-буцік.
У Мінску яна выкладае на факультэце міжнародных адносін. А каля трох з паловай гадоў таму адкрыла арт-прастору «Мон Шале», дзе спалучаюцца ўсходняя і заходняя культуры. Там праводзяць майстар-класы па кераміцы і свечках, працуе буцік рэчаў ручной работы. У кафэ падаюць іранскія напоі, напрыклад капучына з шафранам і латэ масала.
Спачатку кафэ было ў раёне «Маяк Мінска» і не карысталася асаблівай папулярнасцю. Месяц таму яно пераехала ў гістарычны цэнтр, побач з Вялікім тэатрам, і цяпер справы ідуць значна лепш.
«На адкрыццё да нас прыйшло, напэўна, больш за сотню чалавек. У нас не было нейкай сур'ёзнай рэкламы, толькі пост у сацсетках. Я была ў шоку, нават трохі расплакалася (для мяне гэта сорамна), калі ўбачыла столькі людзей», — дзеліцца Парыса.
У кафэ ёсць кавалачак Ірана: кніга паэта Саадзі і копіі старых іранскіх карцін, прывезеныя з радзімы Парысы.
У Іране Парыса не была два з паловай гады і хоча вярнуцца, калі сітуацыя там палепшыцца. Аднак пра пераезд яна не шкадуе: кажа, што ў Беларусі пасталела і стала мацнейшай. Цяпер яна лічыць Беларусь сваім другім домам і, калі ад'язджае, сумуе па ёй.
Цяпер чытаюць
«Дзіма, мой мікраскоп за паўмільёна еўра стаіць у тваёй клініцы. Абсталяванне скраў ты». Заснавальнік «Новага зроку» расказаў пра адносіны з сям'ёй Абельскіх2121
Каментары