Cichanoŭskaja da 15‑j hadaviny trahiedyi ŭ minskim mietro: Siońnia — dzień pamiaci i bolu, jaki žyvie ŭ našych sercach užo 15 hadoŭ
Demakratyčnaja lidarka apublikavała zvarot z nahody ŭhodkaŭ vybuchu ŭ minskim mietro, što adbyŭsia 11 krasavika 2011 hoda.
«My ŭspaminajem tych, chto zahinuŭ u Minsku 15 hadoŭ tamu. 15 čałaviek. Zvyčajnych ludziej, jakija prosta jechali dadomu, śpiašalisia da svaich blizkich, žyli zvyčajnym žyćciom, budavali płany. I čyje žyćci byli žorstka abarvanyja ŭ adzin momant. Bolš za 400 atrymali ranieńni. Nijakija słovy nie zdolnyja pieradać toj žach, jaki pieražyli sotni siemjaŭ i ŭsia Biełaruś», — napisała jana.
«Hety dzień — asabisty bol dla mnohich biełarusaŭ. Dzień straty rodnych, dzień chvalavańnia za paranienych, dzień abjadnańnia dziela dapamohi paciarpiełym. Pamiatajecie, jak ludzi padvozili paciarpiełych, akazvali miedyčnuju dapamohu, šukali rodnych pa špitalach? Navat u samyja ciažkija momanty biełarusy nie zastalisia ŭbaku — trymalisia razam i dapamahali adno adnamu.
Heta pamiać, jakaja zastajecca z nami. Ale pamiać — heta i adkaznaść. Adkaznaść pierad tymi, kaho ŭžo niama, i pierad tymi, chto žyvie siońnia. I tamu praŭda pra hetuju trahiedyju taksama maje značeńnie. Kali ŭ hramadstvie praz hady zastajucca pytańni, adkaz na ich moža dać tolki poŭnaje, niezaležnaje i prazrystaje rasśledavańnie, jakomu ludzi mohuć daviarać. Biaśpieka ludziej — heta asnova, na jakoj trymajecca luboje hramadstva», — skazała Śviatłana Cichanoŭskaja.
Kamientary