Zabojstva ŭ staličnym Zavodskim rajonie — rasśledavać biarecca kantralor. Naviedali premjeru «Kupałaŭcaŭ»

U premjernym śpiektakli «Volnych kupałaŭcaŭ» pavodle nieviadomaj aŭtarki, jakaja chavajecca pad psieŭdanimam Kamiła Cień, za raskryćcio abstavinaŭ śmierci ŭ parku imia 50‑hodździa Kastryčnika biarecca kantralorka Zinaida Jurjeŭna.

Mienavita hetaj pastanoŭkaj «Kupałaŭcy» zaviaršyli svoj šosty teatralny siezon u vyhnańni.

Pavialičyć

U sieryi palityčnych śpiektaklaŭ apošnich hadoŭ to pra danosčykaŭ, to pra emihracyju, to pra palitviaźniaŭ «Apošni prypynak» vyłučajecca fokusam na žyćci zvyčajnych pracaŭnikoŭ z Zavodskoha rajona. Jany adpracoŭvajuć źmienu i viartajucca da siemjaŭ ci ŭsadžvajucca na łavačku ŭ dzień zarobku, kab adznačyć hrošy, što kapnuli na kartku. Jany vypivajuć — niechta bolš, niechta mienš, kab šeryja budni davalisia lahčej, a jašče razmaŭlajuć na trasiancy. Pry hetym biełaruskaj movy paradaksalnym čynam ścierahucca.

«Spačatku jany čajniki imbrykami nazyvajuć, a potym im pieradački prynoś!» — vydaje nabalełaje Jurjeŭna, syn jakoj razam ź niaviestkaj źjechaŭ u Polšču. U adsutnaści syna doma Jurjeŭna vinavacić jaho biełaruskaść — tak praściej, bo inakš pryjdziecca pryznać, što ŭ ich usio nie tak dobra. Ale ŭ ich ža ŭsio «narmalna».

I Jurjeŭna, i jaje naparnik pa pracy, kantralor i amatar mocnych napojaŭ Harkavy (akcior Siarhiej Čub) pa-za palitykaj, ale jana taki pryjšła ŭ ich dom — syn Harkavaha taksama ŭ emihracyi. Samu ž Jurjeŭnu za syna-aktyvista navat chacieli zvolnić jak «voraha naroda», ale, jak skazaŭ načalnik, chto ž tady budzie pracavać, kali ŭsich vorahaŭ pazvalniajem?

Pavialičyć

Režysioru Alaksandru Harcujevu, jak i ŭsioj kamandzie, što pracavała nad premjeraj, pierachod na adbornuju trasianku z čystaj biełaruskaj movy davaŭsia niaprosta. Asabliva składana było Valancinie Harcujevaj, jakoj jakraz i dastałasia hałoŭnaja rola kantralorki Jurjeŭny z maksimumam replik.

Dadatkovym vyklikam dla ŭsich prysutnych u zali stała jeŭrapiejskaja śpioka — niekatoryja hledačy nie vytrymlivali zaduchi i vymušana sychodzili z pakazu raniej. Nieskładana ŭjavić, jak pry hetym adčuvali siabie akciory pad safitami.

Apovieści Kamiły Cień «Ja prydu za taboj u aŭhuście», «Nastupny prypynak śmierć», «Sakret firmy» zdabyli ŭ biełaruskaha čytača papularnaść dziakujučy svajoj prostaj i adnačasova detektyŭnaj padačy.

U razmovie z «Našaj Nivaj» vydaviec Andrej Januškievič adznačaŭ, što, na jaho pohlad, Kamiła Cień pieravaročvaje ŭjaŭleńnie pra mastackuju litaraturu.

«Za try miesiacy novaja kniha Kamiły Cień vybiłasia ŭ lidary prodažaŭ. Biełarusy patrabujuć takoj litaratury — virtuoznaha, zajmalnaha, aryhinalnaha detektyvu z humaram, dzie jany mohuć ubačyć siabie ci ździejśnić virtualnaje padarožža ŭ tuju Biełaruś, jakoj jany na siońnia pazbaŭlenyja», — kamientavaŭ raniej vydaviec.

Pavialičyć

Pastavić śpiektakl nie horšy za knihu było dadatkovym vyklikam dla «Kupałaŭcaŭ». Słovam, pieranosiačy materyjał na scenu, režysior dadaŭ tudy i svaich fišak, adychodziačy ŭ niekatorych detalach ad aryhinała.

Atrymałasia padarožža pa horadzie na 6‑m minskim tramvai pad abjavy prypynkaŭ i hrukat budoŭli: dziejańnie śpiektakla razhortvajecca padčas budaŭnictva nacyjanalnaha futbolnaha stadyjona, padarunka kitajcaŭ.

U centry ŭvahi — źniknieńnie 17‑hadovaha syna spadara Michaiła (Ihara Sihova). Apošni raz chłopiec vychodziŭ na suviaź u parku imia 50‑hodździa Kastryčnika niekalki miesiacaŭ tamu. I ciapier upotaj ad žonki Michaił kožny viečar, jak tolki ściamnieje, adpraŭlajecca ŭ park i pierakopvaje jaho ŭ pošukach choć jakich śladoŭ. Skončyŭšy, pieraapranajecca ŭ apošnim pa raskładzie tramvai i jedzie dadomu, kab zaŭtra viarnucca da raskopak znoŭ.

Takija dzivosnyja pavodziny nie mahli nie vyklikać padazreńni ŭ kiroŭcy tramvaja (Kaciaryny Javorskaj). Dy i nie tolki heta — žančyna naŭprost baicca pasažyra-fryka, jaki stabilna pieraapranajecca ŭ jaje tramvai. Praŭda, razabracca ŭ situacyi jana prosić nie milicyju, a siabroŭku Jurjeŭnu, viadomuju svajoj rašučaściu i ŭmieńniem sčytvać charaktary ludziej pa tvary (taki voś bonus za hady pracy kantraloram hramadskaha transpartu).

Spojler: u jaje razam z naparnikam atrymlivajecca. Praŭda, koštam hetaha stanovicca strata siabroŭ.

Pavialičyć

Materyjał dla pastanoŭki napisany i padadzieny tak, što amal kožny znojdzie tut svaju paschałku. Žychary Zavodskoha rajona kajfanuć ad špacyru pa rodnych miescach. Kamuści miodam u vušy budzie trasianka, inšamu — murašami pa ciele adhuknucca kamizelki kantraloraŭ. Chtości budzie puskać ślinu, pakul akciory navaročvajuć aliŭje, ci zhadaje, jak sam ledź nie pavioŭsia na zvanok telefonnaha machlara, kali taki datelicca da hałoŭnaj hieraini.

A niechta horka paśmichniecca padčas čarhovaj prajavy biełaruskaj nietalerantnaści (adkul hety mif pra talerantnaść?). Hieroi śpiektakla lichasłoviać i pra budaŭnikoŭ-kitajcaŭ, i pra hiejaŭ, i pra «palityčnych», krytykujuć Jeŭropu, dzie nie byvali, ale i biełaruskamu ładu pry hetym dastajecca: pa telebačańni — chłuśnia, a budaŭnictva stadyjonaŭ, jak ni kruci, usio ž lepš za adkryćcio novych turmaŭ.

Na scenie nibyta paŭstaje kancentravany źlepak ź vielmi sučasnaj biełaruskaj realnaści (novy stadyjon, naprykład, adkryli tolki minułym letam). I naŭrad ci jana ŭsim pryjdziecca daspadoby, bo ŭ joj jość niamała niepryjemnaha: ałkahalizmu, hulniavoj zaležnaści, represij, nievialikich zarobkaŭ. Nu, i kryminału — usio ž usia siužetnaja linija budujecca vakoł rasśledavańnia zahadkavaha źniknieńnia 17‑hadovaha Lošy. Jano pa pahanskaj linii biełarusaŭ adrazu abrastaje mifami i lehiendami. Plus, zdajecca, taksama pa-biełarusku — razbłytvajecca złačynstva pa vyniku nie milicyjaj, a kiemlivaj i haračaj, nieabyjakavaj pracaŭnicaj «Minsktransa».

Kvitki na dva premjernyja pakazy tradycyjna razabrali vielmi chutka. Ale sa startam novaha teatralnaha siezona «Kupałaŭcy» abiacajuć tur z novaj pastanoŭkaj jak minimum pa haradach Polščy.

• 11
• 0
• 0
• 1
• 0
• 0
• 0
• 0