Biełaruski hałkipier kaža, što ŭ Minsku takoha niama.
Jak paviedamlaje www.championat.ru, biełaruski hałkipier «Zienita» Juryj Žaŭnoŭ zajaviŭ, što ŭ Sankt‑Pieciarburhu jamu padabajecca ŭsio, akramia brudu:
«Za toj čas, što ja žyvu ŭ paŭnočnaj stalicy, u mianie ni razu nie było prablem z zaŭziatarami. Kali tolki pryjšoŭ u kamandu, mianie naohuł na vulicach nichto nie paznavaŭ. Ciapier situacyja źmianiłasia. Prosiać aŭtohrafy, chočuć sfatahrafavacca. Da takoj uvahi ja ŭžo pryvyk. Adzinaje, nie lublu, kali palcam u mianie tykajuć i na ŭsiu vulicu majo proźvišča kryčać. Maŭlaŭ, prykoły, vuń Žaŭnoŭ idzie! Možna ž prosta da mianie padyści i aŭtohraf paprasić. Nikoli nie admoŭlu!
U Piciery mnie vielmi padabajecca. Choć, nie schavaju, kali ja tolki siudy pierajechaŭ, byŭ trochi ździŭleny tym, što na vulicach nie prybirajuć śnieh, što šmat brudu i słoty na darohach. Ale mnie jość z čym paraŭnoŭvać. U Minsku i ŭ Maskvie ja z takimi prablemami prosta nie sutykaŭsia.
U mianie vialikaja i ŭtulnaja kvatera pobač z našaj bazaj va Udzielnym parku. Sam jaje abraŭ, i mnie jana vielmi padabajecca. Ramont u joj užo byŭ zrobleny, tamu ničoha źmianiać u interjery nie pryjšłosia. U joj usio jość».
Ciapier čytajuć
Što za Dźmitryj Skindzieraŭ, jaki abviaściŭ vajnu Cichanoŭskaj? Supracoŭnictva z HUBAZiKam, daŭhi ŭ Biełarusi, daŭhi ŭ Litvie34
Kamientary