Łukašenka paabiacaŭ polskamu pasłu bałansavańnie miž Rasijaj i Zachadam
Jon pryniaŭ davierčyja hramaty ad pasła Polščy Lešaka Šarepki.
Jon pryniaŭ davierčyja hramaty ad pasła Polščy Lešaka Šarepki.
Rabota ŭ Biełarusi novaha pasła Polščy nie pavinna stać stračanym časam. Takuju prośbu Alaksandr Łukašenka vykazaŭ Nadzvyčajnamu i Paŭnamocnamu Pasłu Respubliki Polšča ŭ Respublicy Biełaruś Lešaku Šarepku.
Jak adznačyŭ Łukašenka, novym pasłom Polščy ŭ Biełarusi naznačany vielmi daśviedčany palityk, jaki dobra viedaje postsavieckuju prastoru.
«Adzinaje, paprasiŭ by vas, kab my nie stracili hety vaš čas, kali vy budziecie ŭ Biełarusi, — skazaŭ aficyjny lidar. — Usie palityki ŭ Polščy dobra viedajuć Biełaruś, razumiejuć pracesy, jakija adbyvajucca ŭ Biełarusi. Ja chacieŭ by, kab vy jak aŭtarytetny čałaviek skazali svaje dobraje słova i pakłali na šali dobraha supracoŭnictva pamiž našymi i rodnym nam polskim narodam. Heta vielmi važna».
Łukašenka padkreśliŭ, što dla Biełarusi jaje niezaležnaść i suvierenitet źjaŭlajecca hałoŭnaj kaštoŭnaściu. «My adbylisia jak suvierennaja niezaležnaja dziaržava, i hety suvierenitet i niezaležnaść my budziem abaraniać, čaho b nam heta ni kaštavała. Navat kali my zastaniemsia adny (ale, jak vy razumiejecie, u hetym hłabalnym śviecie adzin nichto nie zastaniecca),
budziem zmahacca za hety suvierenitet i niezaležnaść,
— adznačyŭ biełaruski lidar. — I kali ŭ Polščy i ŭ inšych krainach buduć razumieć heta hałoŭnaje, što źjaŭlajecca dla nas, my zaŭsiody vybudujem adnosiny pa druharadnych pytańniach. My zaŭsiody zmožam adyści ad taho nanosnaha, što siońnia isnuje».
Alaksandr Łukašenka taksama čarhovy raz padkreśliŭ, što Biełaruś nie źbirajecca ni z kim zaihryvać, ni z Zachadam suprać Rasii, ni z Rasijaj suprać Zachadu, ni z Kitajem suprać Amieryki, ni z Amierykaj suprać Kitaja. «U nas jość boham dadzienaja ziamla, i my budziem žyć na hetaj ziamli», — skazaŭ jon.
U svaju čarhu pasoł Polščy adznačyŭ, što pamiž dźviuma krainami byli, jość i buduć ahulnyja intaresy i ahulnyja prablemy, jakija nieabchodna vyrašać. «Ja jak dypłamat budu pierš za ŭsio staracca znachodzić mahčymaści raźvićcia ŭzajemavyhadnych adnosin. My nie zajmajemsia baraćboj, my pierš za ŭsio sprabujem padtrymlivać suviazi i dapamahać u raźvićci adnosin», — skazaŭ jon.
Ciapier čytajuć
Pamiatajecie Daniiła z Ofisa Cichanoŭskaj, jakomu za dva dni sabrali hrošy na ankałahičnuju apieracyju? Jamu napisaŭ toj samy adnakłaśnik, jaki jaho ŭdaryŭ — z čaho ŭsio i pačałosia44
Kamientary