Adam Hlobus. Kultury i styli

Adam Hlobus

Kultury i styli

Z knihi «Kišennaja historyja kultury»

Ehipet

Tutanchamon dahetul vučyć žančyn, i niekatorych mužčyn hetaksama, jak treba padfarboŭvać vočy, kab padabacca. Ty tolki pahladzi na jahonuju załatuju masku.

Ehipet i Rubens

Jość pytańni značnyja, losavyznačalnyja, a jość mizernyja. Na adny adkazvaješ lohka j chutka, choć jany j važnyja, a na druhija pa niekalki hadoŭ nia možaš znajści adkazaŭ. Na lekcyi, u časy majho studenctva, my razhladali tvory Rubensa. Tady j naradziłasia pytańnie... Čamu ŭ čaravataha mužčyny pup znachodzicca značna laviej vosi symetryi? Adpaviedna, čamu čeles vypiraje nia prosta ŭpierad, a kryšku źbivajecca levaruč? Pytańnie małaznačnaje, terminovaha adkazu nie vymahała. Znosić niejkaja siła žyvot, pup i čeles u levy bok, i chaj sabie znosić. Naviet prybliznaha tłumačeńnia nie znajšłosia. Zrešty, nie šukałasia. Pytańnie zavisła. I... Nie zabyłasia. Praź piatnaccać hadoŭ ja viarnuŭsia da jaho, bo znajšoŭ choć niejki adkaz. Ad niama čaho rabić, pad čas letniaha adpačynku, siedziačy ŭ kaviarni na bierazie mora, ja padličvaŭ ułasnyja bolki. Pravaje voka bačyć horš, i ŭ jaho čaściej traplajuć parušynki, moški, a ź imi infekcyi. Pravaja ruka pačuvajecca nia lepšym čynam, i pracavała bolej, i kalečyłasia nia raz, to ŭdaryŭ niaŭdała, to parezaŭ, to ŭsunu nie tudy, ci schapiŭ nia toje. Pravaje kalena dy ŭsia pravaja naha naciarpiełasia bolej za levuju. Atrymałasia: pravy bok tym ci inšym čynam sutykajecca sa źniešnim śvietam čaściej. A heta značyć, što ja ruchajusia nie frantalna, jak sabie ŭjaŭlaŭ, a pravym plačom napierad. Kali sieści na haŭbcy nad ažyŭlenaj vulicaju, pahladzieć źvierchu na ruch ludziej, dyk biaź ciažkaści možna pabačyć, što ŭsie ruchajucca nie frantalna, a pravym bokam napierad. U mastactvie hetuju akaličnaść lepiej za astatnich bačyli i ŭvasablali staražytnyja ehipcianie. Fihury bahoŭ i ludziej ruchajucca plačom napierad. Takoje nazirańnie daje prava skazać, što pup znosić rucham, i čym bolšaje čerava, tym bolej jaho adnosić uleva ad vosi symetryi.

Kitaj

Kitajskaja kultura — pierš-napierš hijerohlif. I dokazam chaj pasłužyć vialikaja j nieparaŭnalnaja Japonija, jakaja bolš za tysiačahodździe adłučajecca ad Kitaja i dahetul naležyć jamu j jahonamu hijerohlifu.

Ramanski styl

Paŭhladajsia ŭ ścienapisy, vykananyja ŭ ramanskim styli, i pačuješ hałasy barbaraŭ, jakija rujnavali vialikuju kulturu staražytnaha Rymu.

Hotyka

Hatyčny styl — kamień, dakinuty da nieba.

Bosch

Zhadvaju šedeŭry hienija paŭnočnaha Adradžeńnia Hieranima Boscha j z sumam kanstatuju: jahonaje ŭjaŭleńnie pra Raj vielmi padobnaje da ŭjaŭleńnia pra Piekła. Raj Boscha — piekła kancentracyjnaha lahieru, namalavanaje zyrkimi farbami.

Mańjeryzm

Mastaki, što mieli dačynieńnie da stylu Mańjeryzm: El Hreka, Parmidžanina, Pantorma — kankistadory poŭni, ich pałotny pierapoŭnienyja miesiacovym śviatłom.

Baroka

Ałtary ŭ chryścijanskich saborach padobnyja da bufetaŭ. Vielmi dobra toje vidać u barakalnych kaściołach.

Klasycyzm

Samy architekturny z usich architekturnych stylaŭ eŭrapiejskaj kultury, klasycyzm, zvodzicca da niezbudavanaha prajektu architektara Lodu: domik sadoŭnika ŭ vyhladzie šaru. Idealnaje tamu j idealnaje, što nie ŭvasablajecca ŭ abciažaranuju pobytam materyju.

Madern

Nakirunak Madern možna paraŭnać z vyhinam marskoj chvali, jakaja nia moža ŭpaści, z darožnym skryžavańniem, pa jakim nichto nia jedzie.

Madern

Madern — zvałka metafizyčnych metafaraŭ.