pytańnie—adkaz
Jak “źmianić imia”
U redakcyju “NN” źviarnuŭsia čytač z Słucku: chłopcu spoŭniłasia 16 hadoŭ, jon atrymlivaje pašpart i choča, kab tam była zapisanaja biełaruskaja forma jahonaha imia — Źmicier. A ŭ pašpartnym stale nie dazvalajuć.
Množacca šerahi Alesiaŭ i Aŭhienaŭ, Paŭlinaŭ i Arynaŭ... Adnak u pašpartach my pa-raniejšamu zastajemsia Alaksandrami, Jaŭhienijami, Irynami. Kali ž niechta zachoča mieć u dakumentach narmalnuju biełaruskuju formu, davodzicca pisać zajavu ŭ ZAHS i abhruntoŭvać pryčynu... zamieny imia. Dla čynoŭnikaŭ Źmicier i Dźmitry, Michał i Michaił — roznyja imiony. Spasyłajucca jany pry hetym na “Słoŭnik asabovych imionaŭ” Uładzimiera Saroki, vydadzieny ŭ 2000 h. vydaviectvam “Tesej”.
Zamiena imia musić abhruntoŭvacca “važkimi pryčynami”, jakija b pierakanali čynoŭnikaŭ. “Naprykład, niemiłahučnaściu”, — patłumačyli ŭ Maskoŭskim ZAHSie Miensku. Žadańnie mieć tradycyjnuju biełaruskuju formu imia čynoŭniki ZAHSu musiać paličyć važkaj pryčynaj. Hałoŭnaje — nie zdavacca i pierakanać ich u hetym. Svaje dovady možna padmacavać vytrymkami z nastupnych słoŭnikaŭ: Alhierd Čyž. Biełaruski imieńnik (1998), Vasil Šur. Biełaruskija ŭłasnyja imiony: Biełaruskaja antrapanimika i tapanimika (1998), Symon Barys. Biełaruskija imiony: Dapamožnik dla maładych baćkoŭ (2001)
Peŭna ž, takoj “ciažkoj artyleryjaj” možna budzie prabić mur čynavienskaha nielubovi da pieramienaŭ.
A.Š.
Ciapier čytajuć
«Ja bolš nie anarchist». Mikoła Dziadok — pra turmu, Boha i rasčaravańnie ŭ ideałohijach28
Kamientary