***
U Mienskim Katedralnym kaściole — šlub. Nia vielmi maładaja para, hadoŭ pa 35, pry ich — družki i baćki. Paradku viančańnia nia viedajuć, biełaruskaj movaj, vidać, nie havaryli hadoŭ pa dvaccać, a tamu abrad idzie cieraź pień-kałodu. Ksiondz Alaksandar Baryła ciarpliva papraŭlaje i nakiroŭvaje chod šlubavańnia…
Chreśbiny ŭ tym samym kaściole. Try pary baćkoŭ i niemaŭlaty adnolkava niaŭciamna hladziać na ksiandza.
| Mienski Katedralny kaścioł |
Maładaja žančyna skardzicca, što jejny hramadzianski muž nia choča brać ź joj kaścielny šlub. Žančyna, ščyraja viernica, nia maje z-za hetaha mahčymaści chadzić na spoviedzi i kamunii. Jana strašna pakutuje, kampleksuje, adčuvaje siabie adkinutaj ad kaściołu. Ksiondz prapanuje joj vyjście — jana viančajecca sama-adna, składaje abiacańni svajmu lehkadumnamu mužu, i Kaścioł iznoŭ upuskaje jaje da svajho ŭłońnia…
Maładaja para z Varšavy pryjaždžaje chryścić svajo dzicia ŭ Mienskuju katedru. Ja pytajusia: “Čamu?” — “My nie viančanyja. U Polščy 98% ludziej — kataliki, Kaścioł vielmi mocny, vielmi daminuje, i, kab paviančacca, treba doŭha chadzić na niejkija hutarki, duchoŭnyja praktykavańni. Pierš čym chryścić dzicia, treba prajści praz duchovuju padrychtoŭku da šlubu, praz šlub”, — kaža małady muž. “My z tych 2% palakaŭ, jakija ličać, što Kaścioł až zanadta kantraluje pryvatnaje žyćcio ludziej. Kaścioł u Polščy časam nia ŭličvaje realijaŭ sučasnaha žyćcia. U Biełarusi z hetym praściej”, — ličyć maładaja žonka.
Biełaruski Kaścioł, sapraŭdy, ciarplivy j spahadlivy da niedaskanałaściaŭ tutejšych viernikaŭ. “Bolš za 70 hadoŭ savieckaj ułady na ŭschodzie i 50 — na zachadzie nanieśli pazycyjam chryścijanstva vialikuju škodu. I choć sataninskaja palityka nie mahła prypynić raźvićcio chryścijanstva, jana ŭniesła niekatoryja karektyvy ŭ tutejšaje kaścielnaje žyćcio. Tutejšaja specyfika vymahaje ad nas bolš hnutkaj palityki”, — kaža małady dyjakan, jaki spadziajecca naleta być vyśviečanym u ksiandzy. Jon ź dziacinstva maryŭ być biełaruskim ksiandzom. Seminaryju skančaje ŭ Polščy i nia moža dačakacca, kali vierniecca na Baćkaŭščynu. Dyjakan kaža, što spałučeńnie miakkaści j hnutkaści kaścielnaje palityki z asabistaj achviarnaściu mnohich śviataroŭ — asablivaść biełaruskaha Kaściołu.
U pryvatnych hutarkach z ksiandzami ja pytałasia, ci nia jość hetaja palityka niejkim maralnym relatyvizmam, kanfarmizmam. Ci nia stanie Biełaruś krainaj refarmacyi Kaściołu, hetkaj, jak ZŠA, dzie paśla sioletniaha skandału z masavaj pedafilijaj siarod śviataroŭ zapatrabavali mahčymaści spaviadacca praź Internet on-line, śviatarstva žančyn, pryznańnia homaseksualizmu narmalnaj źjavaj i skasavańnia celibatu.
Biełaruskija ksiandzy rašuča adprečvajuć takija idei. Jany zastajucca kanservatyŭnymi i ciarpimymi. Mnie padajecca, nie najhoršaje spałučeńnie.
Kaścioł staić na kamianiach, ale nie prydušvaje imi ludziej.
Śviatłana Kurs
Ciapier čytajuć
Instytut biełaruskaje movy zapuściŭ niezaležny «Korpus biełaruskich tekstaŭ», jaki źbiraje leksiku, jakaja nie traplaje ŭ aficyjnyja bazy praz cenzuru
Instytut biełaruskaje movy zapuściŭ niezaležny «Korpus biełaruskich tekstaŭ», jaki źbiraje leksiku, jakaja nie traplaje ŭ aficyjnyja bazy praz cenzuru
«Hałoŭnaje nie zabyvać padzaradžać nie tolki telefon, ale i siabie samoha». Jak ukrainski vajskoviec žyvie z dvuma elektrastymulatarami. I što ŭ jaho z seksam?

Kamientary