Što słuchaŭ, što pačuŭ

My słuchajem muzyku. Intensiŭnaść słuchańnia zaležyć ad vieku, hustu, najaŭnaści srodkaŭ prasłuchoŭvańnia. Aŭtamabilisty słuchajuć bolej, bo majuć mahnitoły ci CD-čejndžery. Ofisnyja rabotniki słuchajuć FM-stancyi. Prosty narod hladzić televizar, zapoŭnieny tannaj muzykaj, jakaja farmuje jahonyja husty.

Metaloŭcy słuchajuć metał. Panki słuchajuć pank. Zrešty, najčaściej heta ź imi adbyvajecca nia ciaham žyćcia, a padčas junactva i rańniaje maładości. Bo panki z metaloŭcami majuć ułaścivaść pieraŭtvaracca ŭ ofisnych rabotnikaŭ, aŭtamabilistaŭ ci prosty narod…

Ja taksama słuchaju muzyku. I kali žurnalisty pytajucca: «Jaki vaš lubimy hurt, vašaja ŭlubionaja muzyka?» — jany nie atrymlivajuć adkazu. Heta toje samaje, što adkazvać na pytańnie pra ŭlubionuju knihu. Cikavych, hienijalnych i prosta vydatnych knihaŭ bieźlič. I kožnaja pryvabnaja pa-svojmu. Toje ž z hurtami, muzykami j kampazytarami. Ulubiony hurt byvaje ŭ 16 hadoŭ. Paśla ty paprostu niešta vyłučaješ dla siabie z akijanu suśvietnaje muzyki.

Nia tak daŭna ja pahladzieŭ na niejkim eŭrapiejskim muzyčnym kanale maleńki kancercik hurtu «Queens of the Stone Age». Spačatku kinułasia ŭ vočy, što na bubnach hraje były dramer «Nirvana» i ciapierašni lider «Foo Figters» Dejv Hroł. Potym zacikaviła ŭłasna muzyka. Potym padałosia cikavym toje, što try pieśni śpiavali try roznyja asoby: pieršuju — asnoŭny vakalist, druhuju prakryčeŭ basist, a treciuju praśpiavaŭ čałaviek, jaki da i paśla hetaje pieśni na scenie nie źjaŭlaŭsia. Praz peŭny čas ja pahladzieŭ klip na pieśniu «No One Knows». Raspaviadać siužet klipu — sprava niaŭdziačnaja, paprostu raju jaho pahladzieć. Darečy, i pieśnia vartasnaja. Paśla ŭsiaho hetaha ja nie ŭstrymaŭsia ad prasłuchoŭvańnia apošniaha dysku «Q.O.T.S.A». Nazva — «Songs for the Deaf». Muzyka śviežaja, biez upłyvaŭ modnych koraŭ, repkoraŭ i chip-chopaŭ.

Ja nia suprać vyšejzhadanych muzyčnych stylaŭ, dla ŭsiaho ŭ śviecie musić być svajo miesca, i ničoha (u muzycy) nia varta nienavidzieć i vykreślivać. Paprostu nadakučaje, kali ŭsie hrajuć prykładna adno i toje. Hetyja ž chłopcy stvarajuć cikavyja niezaštampavanyja pieśni. Aproč parački nudnavatych šmatčastkavych kanceptualnych kampazycyjaŭ, albom vielmi ŭdały, zapisany admysłova «niepapsova», hetkim «mylnavatym», niavostrym hukam. Da ŭsiaho, hitary hučać niamodna, tak by mović, niama «vału». Byccam by heta vydaje na chiby zapisu. Ale nasamreč albom stvaraje niejkuju tajamničuju dziŭnavatuju atmasferu, zaciahvaje ŭ svaje chvaravityja nietry. Vakalist piaje biez asablivaje napruhi, niejkim «nietutejšym» hołasam, jaki davoli aryhinalna kładziecca na chrypłaje hitarna-bubnova-basovaje tło. Hučyć śvieža, pryciahvaje ŭvahu. Kali kaho zacikaviła, dyk na staroncy www.QOTSA.com jość infarmacyja pra hurt, jaho radavod u vyhladzie familnaha dreva: tam možna pahladzieć, chto kali pryjšoŭ u hurt, chto kali kudy syšoŭ.

I na zakančeńnie: hetaja kamanda nahadała mnie, što rok-n-roł u svaich razmaitych prajavach — heta taksama mastactva.

Lavon Volski

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0