Jahor Konieŭ. Niamihi bierahi. Apovieść // «Maładość», №7.
Złučyć razam staražytnuju viedźmu, esesaŭcaŭ i Niamihu — heta jašče treba prydumać. Daŭno ŭžo stahnali, što ŭ nas niama masavaj kultury. Jahor Konieŭ sprabuje adkazać na hety vyklik. I chacia industryja, zdolnaja takoje čytvo vybrać, padrezać, jakasna spakavać i raspaŭsiudzić, u nas jašče pakul nie padniałasia na nohi, vysiłkaŭ tvorcaŭ nielha nie vitać.
Konieŭ šukaje zabaŭlalnaści ŭ biełaruskaj historyi i ŭ cudoŭnym. To siabar havarkoha kata raspaviadaje strašnyja historyi («Vartavyja»), to Napaleona spyniaje skamaroch i jahony vučań-miadźviedź («Smarhonski nastaŭnik i vučań»), to tata žadaje zarezać svajho syna i amaładzicca — ale sam traplaje pad nož («Rytuały akultnaj mahii»).
Poŭnaściu hety artykuł možna pračytać u papiarovaj i pdf-versii "Našaj Nivy"
Andrej Rasinski
Ciapier čytajuć
Zamiest pareštkaŭ Vitaŭta za ścianoj Vilenskaj katedry znajšli tolki kuču kamianioŭ. Ale ŭłady Litvy hatovyja vydatkavać na praciah pošukaŭ jašče 1,5 miljona jeŭra
Kamientary