Культура55

Сяргей Прылуцкі. Вершы

Ніколі болей ня будзе такога лета

Нічога добрага чакаць ня варта

    Ніколі болей ня будзе такога лета,
    ня будзе так бесклапотна і гэтак сьветла —
    ніколі.

    Фільмы болей ня будуць даваць асалоду.
    І для сустрэчы ня будзе ніякай нагоды.
    Ніколі ня будзе болей такой гарэлкі —
    халоднай, спажыўнай, чыстай і елкай.
    Ніколі.

    Тытунь перастане быць пахкім, моцным і смачным.
    А розум адгэтуль ня мецьме паказьнікаў значных.
    Ніколі ня будзе з таго, што ёсьць, і палавіны,
    такіх файных кніжак у крамах, такой вяндліны.
    Ніколі.

    І «хуткая» болей ня будзе настолькі хуткай.
    І нам так камфортна ня будзе ў сьпякотных маршрутках.
    Ня будзе такіх авантураў, такіх падарункаў,
    настолькі жаданых абдымкаў і пацалункаў.
    Ніколі.

    Ня прыйдзе твой ліст і ты не прыедзеш таксама.
    Зламаемся мы, бы ў суседнім двары піларама.
    Глядзецьмем і выцьмем на месяц, што зьзяе на столі,
    бы два сувязных, што забылі й ня ўспомняць паролі.
    Ніколі.

Гатэль

    Вось раніца. І ў ёй цябе няма.
    Вакно. І я — мысьленчая турма.

    Вось крэсла. Шафа. Боты ля стала.
    Вось ложак, дзе калісьці ты была.

    Вось цыгарэты. Слоўнік на стале.
    Пустыя пляшкі — з поўнай на чале.

    Гадзіньнік, што спыніў падлік гадзін.
    І я — адзін, нібыта ў лямпе джын.

    Адбіткі пальцаў на старонках кніг.
    Самота, што зьдзяйсьняе свой бліцкрыг.

    Вось тое, што згубіла свой назоў
    й чаго не перажыць ужо наноў;

    што сапсавала нам і плоць, і кроў.
    За што да сьмерці дзякаваць гатоў.

Жыцьцё нонстоп

    час гладзіць цябе супраць поўсьці ён цябе бесіць
    ды гэта — ты ведаеш добра — нічога ня дасьць
    ён сыходзіць за месяцам месяц за месяцам месяц
    а сьледам цябе атакуе любоўная жарсьць

    ты зробіш апошнюю спробу яна нічога ня зьменіць
    ты выйдзеш на вуліцу й вернесься п’яным у дым
    бяз сэнсу нічога рабіць бо ніхто не паверыць
    бяз сэнсу быць некім а злашча быць маладым

    ты знову зьвіваесься зьмеем у потным ложку
    і выеш імя і твой сковыт як плач немаўля
    зь ліпучаю сьлінай выхаркваючы патрошку
    каханьне якое зьядала цябе спакваля

Каментары5

Цяпер чытаюць

У Мінску памёр адзін з самых вядомых забойцаў Расіі. Ён жыў пад чужым іменем і стаў пісьменнікам-фантастам5

У Мінску памёр адзін з самых вядомых забойцаў Расіі. Ён жыў пад чужым іменем і стаў пісьменнікам-фантастам

Усе навіны →
Усе навіны

УЕФА пажыццёва дыскваліфікаваў трэнера, які таемна здымаў у распранальні на відэа сваю жаночую каманду4

Беларусы за паўгода праз зноў адкрытыя пераходы Польшчы правезлі тавараў на $17 мільёнаў, і гэта толькі праз Tax Free5

Яшчэ траіх чалавек асудзілі за «Гуканне вясны» ў Гомелі15

Тур заклікае рыхтавацца да вайны, таму што «Еўрасаюз не здасца на літасць саюза трох імперый»33

У сталіцы Літвы абвяшчалі паветраную трывогу2

«Пакуль чытаеш, здаецца, і піўка сербануў». Новы білборд да Lidbeer-2026, які крыва сабралі мантажнікі, стаў хітом17

Беларускага бізнэсмена, які жыў у Латвіі, асудзілі па справе Гаюна2

Колькі ў табе бульбін? На гэта пытанне цяпер адказваюць на Камароўцы3

«Казаў, што знішчыць мяне, бо ў яго сувязі і пагоны». Былая жонка ваюе з падпалкоўнікам. Таго панізілі да ўчастковага20

больш чытаных навін
больш лайканых навін

У Мінску памёр адзін з самых вядомых забойцаў Расіі. Ён жыў пад чужым іменем і стаў пісьменнікам-фантастам5

У Мінску памёр адзін з самых вядомых забойцаў Расіі. Ён жыў пад чужым іменем і стаў пісьменнікам-фантастам

Галоўнае
Усе навіны →

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць