Некалькі дзесяткаў чалавек усклалі кветкі і запалілі сьвечкі ля крыжоў ва ўрочышчы Курапаты.
29 жніўня ў Менску і іншых гарадах Беларусі адбыліся акцыі памяці загіблых у гады сталінскіх рэпрэсіяў. Арганізатарам выступіў Камітэт ўшанаваньня памяці ахвяраў палітычных рэпрэсіяў. Акцыя праходзіць 29 дня штомесяц з нагоды масавага расстрэлу беларускіх пісьменьнікаў 29 кастрычніка 1937 году. Некалькі дзесяткаў чалавек усклалі кветкі і запалілі сьвечкі ля крыжоў ва ўрочышчы Курапаты.
Жалобная імпрэза распачалася ўступным словам дасьледчыка гісторыі сталінскіх рэпрэсіяў Ігара Кузьняцова каля крыжоў на курапацкім узгорку. Далей гутарым з удзельнікам акцыі, сябрам аргкамітэту і палітыкам Вячаславам Сіўчыкам:
Карэспандэнтка: «Ушанаваньне загіблых у Курапатах адбываецца восьмы раз, вы тут таксама не ўпершыню?»
Сіўчык: «Натуральна. Упершыню я тут быў у 1988 годзе, пасьля таго, як у «ЛіМе» быў надрукаваны артыкул Пазьняка і Шмыгалёва «Дарога на Курапаты» і «Талака» праводзіла мітынг».
Карэспандэнтка: «Што мяняецца з тых часоў?»
Сіўчык: «Дзякуючы намаганьням грамадзкасьці, Курапаты сталіся народным мэмарыялам».
Карэспандэнтка: «Цяпер мы ідзём па алеі памяці ў Курапатах і за намі ідуць людзі ў цывільным, якія доўга стаялі і за ўсім сачылі. Што вы можаце сказаць пра гэта?»
Сіўчык: «На вялікі жаль, гэта таксама традыцыйная рэч. Весьці барацьбу з вандаламі і хуліганамі сёньняшнія ўлады не жадаюць. Але ўсе акцыі, якія праводзіць грамадзкасьць, адбываюцца пад пільным кантролем спэцслужбаў».
Карэспандэнтка: «Дзяўчаты зь бел‑чырвона‑белымі кветкамі, хто вы і чаму сёньня тут, у Курапатах?»
Дзяўчына: «Мы тут ад «Маладога фронту», але лічым, што ўсе павінны памятаць пра гэты дзень».
Дзяўчына: «Бо тут сапраўды былі забітыя бязьвінныя людзі. І важна, каб тут было болей моладзі».
Карэспандэнтка: «Спадарыня Зінаіда Тарасевіч, вы старшыня Беларускай асацыяцыі ахвяраў палітчыных рэпрэсіяў. Што вы можаце сказаць пра сёняшні дзень?»
Тарасевіч: «Ой, сёньня я проста ўражаная. Калі прыйшло гэтулькі моладзі, то можна сказаць, што не, Беларусь не загіне. І гэта дае надзею, што сярод іх, магчыма, будзе ўжо такі прэзыдэнт, які не правядзе дарогу праз Курапаты».
На завяршэньне памінальнай імпрэзы прысутныя засьпявалі неафіцыйны беларускі гімн «Магутны Божа».
Міністр культуры выцягнуў у эфір чарговага Астапа Бэндара. І гэта стала апошняй кропляй: супраць гэтага фермера-хвалька выступіла сям’я5
Каментары