«Гэта бандыцкі рэжым, які раскраў у краіне ўсё, што можна раскрасці. Галасы куплялі, суддзяў куплялі! А хто не прадаваўся, тых знішчалі, — усхвалявана кажа карэспандэнту «Нашай Нівы» Юрый, студэнт кіеўскага Універсітэта тэатра, кіно і тэлебачання імя Карпенкі-Карага. — Нам зараз няма дарогі назад. Або яны, або мы. Яны ўсіх нас знішчаць, калі перамогуць», — мяркуе ён.
Юрый ад нядзелі кожную ноч праводзіць на перадавой на вуліцы Грушэўскага, хоць ён ужо на мяжы сваіх эмацыйных і фізічных сілаў. Удзень ён трохі спіць, трохі сядзіць у інтэрнэце.
«Я ненавіджу нашу апазіцыю, — не стрымліваецца ён. — Яны ні на што не здольныя. Калі б яны далучыліся да нас, Януковіч бы ўжо хаваўся ў Расіі».
Пад апазіцыяй ён мае на ўвазе парламенцкія апазіцыйныя партыі і іх лідараў, Арсеня Яцанюка і нават Алега Цягнібока. Хоць яшчэ нядаўна Юрый быў палявым актывістам правай і нацыяналістычнай «Свабоды».
«Ім канец! Нават рэгіянальныя кіраўнікі страшна расчараваны іх нерашучасцю. Я маю доступ да закрытага ўнутрыпартыйнага чату — пабачылі б вы, што пра іх пішуць актывісты!»
Радыкалы, як Юрый, хочуць пачуць ясны заклік да паўстання.
Гэта, спадзяюцца яны, сабрала б на вуліцы Грушэўскага крытычную масу людзей. А апазіцыя — прынамсі на словах — выступае супраць гвалту. Называе сутычкі правакацыямі.
У той жа час прэм'ер-міністр Азараў абвінавачвае апазіцыю ў тым, што яна стаіць за спінай усяго гэтага: «Гэтыя нібыта правакатары па чарзе ідуць адпачываць на Майдан, кормяцца ў будынку прафсаюзаў у апазіцыйным штабе».
«У Януковіча ўсяго 10 тысяч спецназаўцаў, а армія за нас», — упэўнены Юрый.
Трохі лепшае ў яго стаўленне да Віталя Клічка — баксёр пачуваецца ў сутычках як рыба ў вадзе.
Такіх як Юрый ва Украіне мільёны. Для іх Януковіч страціў усякую легітымнасць. «Гэта не прэзідэнт, які накраў столькі, што збудаваў сабе палац і зрабіў сыноў мільярдэрамі!» — кажа ён.
І «Беркут» для Юрыя — ніякая не міліцыя, а «платныя наёмнікі зажратых алігархаў», што выссалі з найбагацейшай краіны апошнія сокі. «Гэта не ўкраінцы!» — ставіць свой дыягназ ён.
Моладзь згуртавалася ў фармальных і нефармальных суполках «па інтарэсах». Сярод іх «Аўтамайдан» — які паўстаў як ініцыятыва па аўтапікетаванні палацаў кіраўніцтва краіны. А таксама «Правы сектар» — групоўка футбольных фанатаў. І квазі-СМІ ў інтэрнэце, сярод якіх анлайн-ТВ і розныя інфармагенцтвы.
Гэтыя актывісты больш не вераць у мірныя пратэсты. Каб зламаць сістэму, што ламала і падкупляла не аднаго, трэба рэвалюцыя, лічаць яны.
І гэта яны ўвечары ў нядзелю вазілі бензін у каністрах з гарадскіх бензакалонак на вуліцу Грушэўскага.
Яны спадзяюцца, што ўрэшце на вуліцу, што вядзе да Вярхоўнай Рады, выйдзе крытычная маса людзей. Яны вераць у штурм.
У выніку трох дзён сутычак было паранена не менш за 200 чалавек з абодвух бакоў. Чацвёра з іх застаюцца ў цяжкім стане. Паведамляецца пра дзве смяротныя ахвяры.
Цяпер чытаюць
Часам нечаканая гісторыя беларускіх гімнаў: «Мы выйдзем шчыльнымі радамі», «Пагоня», «Жыве Беларусь», «Радзіма мая дарагая», «Магутны Божа» (з ВІДЭА)1212
Каментары