Празь месяц пра гэтых арыштантаў ніякая Фэрэра-Вальднэр і ня ўспомніць… А вось для айчыннай публікі кожны прысуд — паказальны ўрок. Піша ў сваім блогу Аляксандар Класкоўскі.
Арышты пасьля 10 студзеня набылі ўжо ланцуговы характар: судзяць за салідарнасьць з раней асуджанымі. Калі ў пасадках лідэраў прадпрымальніцкага пратэсту была нейкая лёгіка (нэўтралізаваць завадатараў, зьменшыць маштабы акцыі, прызначанай на 21-е), то сёньняшнія арышты студэнтаў надаюць рэпрэсіўнаму працэсу, на першы погляд, нейкі ўжо ірацыянальны характар.
Псыхоз? Ці "органы" проста "адцягваюцца" па поўнай праграме, атрымаўшы доўгачаканую адмашку? Гэта ж колькі давялося вытрываць, наступаючы на горла ўласнай песьні, калі увосень "опы" нахабна разгульвалі па Кастрычніцкім пляцы і беспакарана выпаўзалі на праезную частку з эўразьвязаўскімі штандарамі…
Стала папулярнай тэза, што, вось, пасьля візыту Пуціна і ягоных падарункаў тутэйшае начальства ахопленае эўфарыяй братняга рэнэсансу — і таму пасылае Захад куды падалей. Таму, маўляў, і пачалося: паказальна жорсткі прысуд Фінькевічу, дзьве хвалі пасадак прадпрымальніцкіх лідэраў, цяпер вось зноў за моладзь узяліся…
Я б не перабольшваў тут расейскі чыньнік. Ня думаю, што Лукашэнка верыць у сяброўскія пачуцьці зь боку крамлёўскіх. Хутчэй што наадварот — прадбачыць непазьбежнасьць новага ціску пасьля расейскіх выбараў. І таму масты ў стасунках з Эўропай ня паляцца. То міністар Мартынаў закране тэму, як гэта было ў пераднавагоднім інтэрвію "Ройтэрз", то прэсавы сакратар Папоў намякне на хуткае адкрыцьцё прадстаўніцтва Эўракамісіі, то сам прэзыдэнт на нарадзе нагадае пра неабходнасьць шматвэктарнай палітыкі.
Дый загадкавая тэлефонная размова з Пуціным "на ініцыятыву беларускага боку", пра зьмест якой не сказана ні слова нават дзеля прыліку, наводзіць на думку, што ня ўсё гладка ў стасунках з Масквою.
Так што ў новым палітычным сэзоне цалкам імаверныя і новыя баталіі на нафтагазавай ці іншай эканамічнай глебе, і чарговыя спробы завязаць дыялёг з Эўропай.
А пакуль што — замежнапалітычнае міжсэзоньне. І чаму б не скарыстаць яго дзеля застрашваньня ўнутраных дэструктыўных элемэнтаў? А то за восень зусім разбэсьціліся, адчулі беспакаранасьць… Вось і адцягваюцца зараз органы па поўнай.
А Захад… Ну што Захад? Цынічна разважаючы, ці пяць палітвязьняў, ці шэсьць — для яго розьніца невялікая, набор патрабаваньняў той самы. Ну а імідж рэжыму ўжо такі, што вязень туды, вязень сюды — непрынцыпова. Калі ж гэта не паўтара году, а 15 сутак — дык і зусім дробязь у міжнародным маштабе. Празь месяц пра гэтых арыштантаў ніякая Фэрэра-Вальднэр і ня ўспомніць… А вось для айчыннай публікі кожны прысуд — паказальны ўрок: і вам тое будзе, калі рыпнецеся!
Так што — касі, каса, пакуль раса!
Цяпер чытаюць
Малодшы сын Сахашчыка абвешчаны зніклым без вестак. Выглядае, ён ваяваў за Расію99
Малодшы сын Сахашчыка абвешчаны зніклым без вестак. Выглядае, ён ваяваў за Расію
«Запрасіў мяне на спатканне і прыехаў на яго з пакетам памідораў замест кветак». Што ўспамінаюць пра Яна Памедора Рэуцкага, адміна шматтысячнай суполкі беларусаў Польшчы55
Каментары