Сеціва бурліць чуткамі аб «прадвесьніках землятрусу» — жабах ці матыльках. Іншыя кажуць пра маштабную змову напярэдадні Алімпійскіх гульняў.
Сеціва бурліць чуткамі аб «прадвесьцях землятрусу» — жабах ці матыльках. Іншыя кажуць пра маштабную змову напярэдадні Алімпійскіх гульняў.
Адзін блогер (правінцыя Шаньдунь, усходні Кітай) напісаў, што больш за месяц таму ён некалькі разоў хадзіў у мясцовы цэнтар, які дасьледуе землятрусы, каб паведаміць, што ягоныя жывёлы ўсхваляваныя й неспакойныя.
«Яны ня толькі абсьмяялі мяне, але й абвінавацілі ў тым, што я прыдумаў гэтую гісторыю».
Іншыя спасылаюцца на кітайскія газэтныя паведамленьні пра дзівосныя прыродныя зьявы мінулых некалькіх тыдняў.
«Chutian Metropolis Daily» паведаміла, што 26 красавіка ссох вялікі 80‑тонны вадаём у Эншы (правінцыя Хубэй). Правінцыя мяжуе з муніцыпалітэтам Чунцын, які быў спустошаны землятрусам у панядзелак.
10 траўня газэта «West China Metropolis Daily» паведаміла, што сотні мігруючых жабаў спускаліся па вуліцах Мьянйанг, другога па велічыні гораду ў правінцыі суседняй з паветам Вэньчуань, эпіцэнтрам землятрусу.
У горадзе Мьянжу, які знаходзіцца за 60 міляў ад эпіцэнтру, блогеры ўказалі на паведамленьні, што зьявіліся толькі за за тыдзень перад землятрусам, пра масавую міграцыю больш за мільёну матылёў.
Іншыя блогеры ўхапіліся за пакуль яшчэ непадмацаваную чутку пра тое, што кітайскі гэоляг загадзя прадказаў землятрус, але яго стрымлівалі ўлады й страх.
«Сёмага траўня гэоляг прадказаў гэта [землятрус]», — напісаў адзін блогер, — «але не наважыўся паведаміць пра гэта грамадскасьці».
Іншы блогер з Пэкіну напісаў: «Кожны кажа пра выратавальныя высілкі, але гэтыя высілкі фактычна не аб’ядноўваюцца.
«Гэткім чынам, мы замест гэтага павінныя падумаць пра тое, чаму [улады] не прадказалі землятрус, і не эвакуявалі людзей…
«Ці можа быць так, што гэта адбылося праз прагу да мірных Алімпійскіх гульняў?»
У перадавым артыкуле «Southern Metropolis Daily» журналіст Шэн Пін працытаваў растучы струмень чутак і меркаваньняў, якімі абкружаны землятрус, як сьведчаньне патрэбы ў большай свабодзе інфармацыі ў Кітаі.
Ён напісаў: «Паколькі тэлефонная сувязь перарвалася, памножыліся чуткі… Я зразумеў, што агромістая колькасьць гэтай інфармацыі не магла быць правераная, і што паліцыя расцаніла гэта як распаўсюд чутак, які караецца крымінальным зьняволеньнем».
«Але як нехта, хто мае сваякоў у пацярпелай вобласьці, я ня мог спыніцца перад пошукам усякай інфармацыі, якую толькі змагу … «было зразумела, што інфармацыя ненадзейная, і было цяжка сказаць, што праўдзіва, а што непраўдзіва».
«Разам усё гэта казала пра адзіную праблему, якой ёсьць гарачы апэтыт людзей да інфармацыі, калі сутыкаесься з грамадскім здарэньнем».
Каментары