Ігар і Іна Карней — асобы вядомыя. Ігар — журналіст, яго жонка Іна — псіхолаг, арганізатар канферэнцый TEDx у Мінску. Але як стала вядома, некалькі гадоў таму Карнеям пагражаў буйны тэрмін за кантрабанду наркотыкаў.
Ігар Карней распавёў «Нашай Ніве», як так атрымалася.
«У пачатку 2017 года мы з жонкай ездзілі ў Эквадор. Наша дачка якраз была там валанцёрам, мы вырашылі і пабачыцца з ёй, і паглядзець краіну. Правялі ў Эквадоры два тыдні, перад вяртаннем у Беларусь набылі сувеніры, сёе-тое ў мясцовых крамах. І ў адной з крамаў набылі мясцовую гарбату: звычайны пакунак, запакаваны фабрычным спосабам. На ім былі нейкія надпісы на іспанскай, але хто там прыглядаўся: гарбата і гарбата, — узгадвае Ігар Карней. — Па вяртанні ў Беларусь на мяжы з Літвой нас даглядалі і знайшлі тую гарбату. І пачаліся праблемы.
Нас спынілі проста таму, што ў пашпартах былі штампы Эквадору. Аказалася, што на мяжы амаль заўсёды пільна даглядаюць тых, хто вяртаецца з Лацінскай Амерыкі.
Пачалі глядзець нашы рэчы. Праверылі з сабакам, усё было нармальна. Пасля перабіралі нашы рэчы. Знайшлі тую гарбату, яна выклікала падазрэнні.
У выніку нас з жонкай адправілі пад варту, у ізалятар у Воранаве. Усё, што мы везлі з Эквадора — гарбату, ром, цукеркі — адправілі на экспертызу. І экспертыза паказала, што ў гарбаце прысутнічаюць лісты кокі.
Пасля ўжо я даведаўся, што калі набываеш штосьці кшталту гарбаты ў краінах Лацінскай Амерыкі ці ў Кітаі, трэба правяраць склад прадукту. Але ж тады я гэтага не ведаў. І гарбата выглядала як звычайна: кубачак намаляваны, прадаецца ў шараговай краме…»
Карней кажа, што пад вартай яны з жонкай правялі тры дні:
«Сядзелі па розных камерах. Жонка ўвогуле ўвесь час сядзела адна. У мяне былі розныя «суседзі»: адзін хлопец, затрыманы за хабар, другога падазравалі ў крадзяжы.
Праз тры дні нас адпусцілі пад падпіску.
Але справа закруцілася, усё ішло да таго, што кагосьці аднаго з нас пасадзяць. Я ўжо рыхтаваўся браць віну на сябе — у нас чатыры дачкі, нельга ж іх пакінуць круглымі сіротамі».
На той момант пакаранне па антынаркатычным артыкуле 328 было яшчэ больш жорсткім. Карнеяў маглі асудзіць за перамяшчэнне праз мяжу наркатычнага рэчыва, якое здзейсніла група асоб. У 2017 годзе за такое каралі тэрмінам ад 8 да 15 гадоў.
«Чакалася, што суд будзе праз два месяцы. Але яны прайшлі, нічога не адбылося, — узгадвае Ігар Карней. — Высветлілася, што разгляд справы адкладваецца, бо следчыя накіравалі запыт у Эквадор: што за гарбата, наколькі легальны яе продаж. Адказу адтуль не было больш за год. Калі ён нарэшце прыйшоў, я дакладна не ведаю. Але амаль праз два гады, у апошнія дні 2018 года следчыя паведамілі, што нашу справу закрылі праз адсутнасць складу злачынства».
Гэтую гісторыю ўзгадала ў фэйсбуку і жонка Ігара.
«Такі досвед вельмі зрушвае кропку адліку ўсіх бед. Жывы? На волі? З усім астатнім можна справіцца», — напісала Іна Карней.
Цяпер чытаюць
«Чаму я павінен даказваць, што не дармаед?» Прадпрымальніка з Гомеля памылкова запісалі ў незанятыя — ён даведаўся толькі пасля вялізных рахункаў за камуналку21
Каментары