«Хацеў быць міліцыянерам, але своечасова перадумаў»: беларус азербайджанскага паходжання пра цкаванне і акцыі пратэсты
У канцы верасня праўладныя тэлеграм-каналы звярнулі ўвагу на яркага дэманстранта ў Баранавічах. На мірнай акцыі пратэсту ён ішоў у турэмнай робе і нёс плакат на трасянцы «Шо-та мне не нравится здешний режим».
«33-гадовы ўраджэнец Азербайджана выкрыкваў лозунг «Гэты горад наш», — кпілі тролі.
«Наша Ніва» знайшлі хлопца, яго завуць Самір Гулу-Задэ.

Самір сапраўды нарадзіўся ў азербайджанскім горадзе Гянджа. Дзед Саміра прымаў удзел у Другой сусветнай вайне. Бацька, якога звалі Зал, выкладаў музыку ў кансерваторыі. Калі пачаўся канфлікт у Карабаху, то Зал сышоў на вайну, дзе і загінуў.
Пасля смерці бацькі сям’я пераехала на радзіму мамы, у Баранавічы. Саміру на той момант было толькі паўтара года. Памятаючы пра бацьку і дзеда, Самір марыў звязаць лёс з войскам ці міліцыяй.
«Паступаў у Сувораўскае вучылішча, але не паступіў. Служыў ва ўнутраных войсках у Аколіцы, в/ч — 3310. Вярнуўся з арміі старшынёй. Калі прыйшоў з войска, то хацеў уладкавацца ў міліцыю, але здарылася так, што
мяне парэзалі нажом. Гэта было ў цэнтры горада, ішла група фанатаў, адзін з якіх і нанёс удар. Гэта адбывалася выключна па нацыянальнай прыкмеце, я неаднаразова сутыкаўся з такім у Беларусі», — кажа Самір.
У міліцыю заяву на нападніка ён не пісаў. «Пашкадаваў родных хлопца.
Ведаеце, мы цяпер сябруем з ім. Я папрасіў сваіх сяброў неяк пакараць хулігана. І яны пакаралі, абавязалі штодня насіць мне ў бальніцу па два апельсіны».
Пакуль Гулу-Задэ адыходзіў у бальніцы ад траўмы, яго каштоўнасці змяніліся, больш пра службу ў міліцыі ён не марыў. З адукацыі хлопец будаўнік, скончыў у Баранавічах вучэльню №61, ездзіў на заробкі ў Расіі.
Калі вярнуўся ў Беларусь, то стаў сябрам Руху «За Свабоду».
«Перамен хацелася, я не дужа арыентаваўся ў палітычных сілах. Я сам пацыфіст, прыхільнік міру. Хочацца, каб была такая палітычная сіла, якая будзе не адстойваць інтарэсы ні Захаду, ні Усходу, а толькі нашы, беларускія».
На акцыі пратэсту Самір стаў хадзіць пасля таго, як убачыў тую жорсткасць, з якой сілавікі разганялі мірныя дэманстрацыі. «Гэта быў карнавальны касцюм, я праз гумар хацеў дагрукацца да людзей, каб яны ішлі, бачылі мяне, усміхаліся».
У выніку Гулу-Задэ быў затрыманы і асуджаны да 10 сутак арышту, хаця прасіў суддзю пакараць яго штрафам. Пасля прысуду хлопец ударыўся галавой аб стол, каб прадэманставаць, што ён не згодны з прысудам, але пры гэтым шкоду гатовы наносіць толькі сабе. Выклікалі хуткую дапамогу.
«Гэта быў не суддзя, і гэта быў не суд. Ніякіх доказаў таго, што я нешта парушаў, у іх не было, але мяне асудзілі. Гэта выклікала моцнае расчараванне. І ІЧУ ў цэлым былі добрыя ўмовы, ставіліся да нас па-чалавечы. У Баранавічах яшчэ шмат людзей, што не згубілі сваю годнасць. Псіхалагічна было цяжка, але не шкадую абсалютна ні аб чым, што зрабіў».
Цяпер чытаюць
«Я стаў шчаслівы». Праца на будоўлі прыносіць добрыя грошы, а грамадская актыўнасць — маральную сілу. Былы каліновец Кусь расказаў пра тое, як вярнуў унутраную раўнавагу
«Я стаў шчаслівы». Праца на будоўлі прыносіць добрыя грошы, а грамадская актыўнасць — маральную сілу. Былы каліновец Кусь расказаў пра тое, як вярнуў унутраную раўнавагу
«Галандскі архітэктар», які адбудаваў Вострую браму і паставіў сабе дом-крэпасць у Гайцюнішках, аказаўся ніякім не галандцам. Але яго спадчына захапляе
Каментары