У Нацыянальным мастацкім музеі ідзе выстава ізраільскага фотамастака Алекса Лівака «Наша краіна»
Ізраілец Алекс Лівак — руку на сэрца, не фатограф. І не фатакар. Гэты ўладальнік фатаапарату нават прыбягае часам да забароненага ў рэпартажнай журналістыцы прыёму (хай фотабог даруе!) - пастановачнага здымку.
Лівак — хутчэй фотапісьменнік, аўтар (сама)іранічна-фатаграфічных нататак і выслоўяў.З-пад яго аб'ектыву выходзяць старанна падрыхтаваныя візуальныя гарыкі (лівакі?), а часам цэлыя аповеды на фотапаперы, што як усякія літаратурныя творы маюць сваю перадгісторыю, завязку і развязку.
Лівак — спэц у блізкаўсходніх суплётах. Узаемаадносіны рэлігійных і свецкіх, стасункі арабаў і габрэяў, спалучэнне завядзёнкі і сучаснасці - тэмы яго яскравых (хоць і чорна-белых) здымкаў-гісторыяў. Часам прыўлашчвае вострае аж да з'едлівасці бачанне ізраільскай рэчаіснасці, але фатаграфуе-піша ад сімпатыі да тутэйшых людзей і паэтычнай замілаванасці да блізкаўсходняй вуліцы.
Алекс Лівак нарадзіўся ў Тэль-Авіве ў 1944 годзе ў сям'і выхадцаў з Адэсы. Вывучаў фатаграфію ў Лондане. Працаваў фотакорам у Бразіліі, ЗША і Ізраілі. Мае фотаальбомы «Тэль-авіўская серэнада» (1999), «Наша краіна» (2000) і «Як сабака...» (2005). Выстава 29 чорна-белых здымкаў Алекса Лівака, якія адлюстроўваюць жыццё розных гарадоў Ізраілю, прэзентаваныя ў Нацыянальным мастацкім музеі (Леніна 20), працягнецца да 10 лістапада.
Цяпер чытаюць
Музыка Цім Суладзэ: Розніца 30 гадоў — тое, што адпавядае маім уяўленням пра адносіны38
Каментары