Сына экс-кіраўніка Брэсцкай вобласці асудзілі за ўдзел у пратэстах
40-гадовы Павел Ліс узначальваў Галоўны інфармацыйна-аналітычны цэнтр Міністэрства адукацыі, а пасля перайшоў у сферу IT. Яго бацька цяпер — пасол у Грузіі.
Суд Маскоўскага раёна Мінска вынес прысуд па справе 40-гадовага Паўла Ліса. Камерцыйнаму дырэктару кампаніі ITTAS прысудзілі хатнюю хімію за ўдзел у пратэстах 2020 года.
Яго імя дадалі ў спіс экстрэмістаў.
Павел Ліс — сын 67-гадовага высокапастаўленага чыноўніка Анатоля Ліса.
Ліс-старэйшы з 2022 года працуе паслом Беларусі ў Грузіі, а да таго зрабіў адметную кар’еру — кіраўнік Навагрудка (1996—2005), дэпутат Палаты прадстаўнікоў (2005—2007), кіраўнік Мазыра (2007-2009), намеснік міністра прыроды (2009—2013), памочнік Лукашэнкі па Гомельшчыне (2013—2014), намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта (2014), кіраўнік Брэсцкай вобласці (2014—2021).
Сам Павел Ліс нарадзіўся ў 1984 годзе. Скончыў матэматычны факультэт Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта (спецыяльнасць «Эканамічная кібернетыка») у 2006-м і аспірантуру на эканамічным факультэце БДУ ў 2016-м.
Працаваў намеснікам прарэктара БДУІР (2012—2016), дырэктарам Галоўнага інфармацыйна-аналітычнага цэнтра Міністэрства адукацыі (2016—2019), пасля чаго пайшоў у IT.
З 2024 года Павел Ліс — камерцыйны дырэктар кампаніі ITTAS.
Масавыя палітычныя рэпрэсіі ў Беларусі працягваюцца з 2020 года. Тады, мяркуючы па пратаколах участковых выбарчых камісій, Аляксандр Лукашэнка прайграваў Святлане Ціханоўскай, але не аддаў улады.
Па словах намесніка начальніка Галоўнага ўпраўлення працэсуальнага кантролю Следчага камітэта Аляксандра Жукава, было зафіксавана больш за 22 500 «злачынстваў экстрэмісцкай скіраванасці», гэта значыць, палітычнага характару. Па многіх з гэтых крымінальных справаў праходзяць шматлікія фігуранты.
Згодна з інфармацыяй Паўла Латушкі, прадстаўніка Аб'яднанага пераходнага кабінета, з 2020 года рэпрэсіі закранулі 136 тысяч чалавек. Некалькі соцень тысяч беларусаў вымушаныя былі пакінуць краіну.
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
ПАДТРЫМАЦЬЦяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску6
Каментары