Сталі вядомыя падрабязнасці трагедыі ў Астраўцы, дзе пяцігадовы хлопчык праваліўся ў калодзеж ліўнёўкі каля дома і загінуў
Увечары 28 чэрвеня ў калодзеж ліўневых ачышчальных збудаванняў на вул. Паркавай звалілася дзіця. Ратавальнікі дасталі яго з вады жывым, але хлопчык памёр у бальніцы. Падрабязнасці трагедыі расказаў канал АНТ.
У Астраўцы адбыўся жахлівы выпадак — пяцігадовы Захар загінуў, трапіўшы ў адкрыты калодзеж, што месціўся за некалькі хвілін ад двара, дзе ён звычайна гуляў з іншымі дзецьмі.
Увечары 28 чэрвеня Захар гуляў разам з сябрамі сямі і дзевяці гадоў. Дзеці падышлі да ачышчальных збудаванняў. Месца было адкрытым і даступным.
Ці сам Захар адкрыў крышку люка — невядома: адкрыць яе мог любы з траіх дзяцей: крышка была пластыкавай, без замка або ахоўнага механізму.
Ачышчальныя збудаванні былі прынятыя ў эксплуатацыю яшчэ ў 2010 годзе. У мясцовым ЖКГ сцвярджаюць: праект не прадугледжваў ні агароджы, ні спецыяльных зашчэпак. «Па праекце яны ідуць без агароджвання», — заявіў прадстаўнік службы.
Пры гэтым у ЖКГ паспрабавалі перакінуць адказнасць на бацькоў: маўляў, трэба было сачыць за дзецьмі.
Пасля гібелі Захара Следчы камітэт распачаў крымінальную справу паводле артыкула аб службовай халатнасці, якая пацягнула смерць чалавека праз неасцярожнасць.
Што дакладна адбылося ў той вечар у Астраўцы, невядома. Але, як распавяла адна жанчына са слоў сваёй сястры, адзін з хлопчыкаў, што гулялі побач, нібыта сказаў Захару: «Скокні!» — і той скокнуў.
Гэтая версія, хоць і не пацверджана следствам, актыўна абмяркоўваецца ў горадзе. Але, незалежна ад таго, як развіваліся падзеі, адзін факт застаецца непахісным — ахоўныя канструкцыі былі адсутныя, і гэта зрабіла магчымай трагедыю.
Дзед пяцігадовага Захара, Александр Пятровіч, гаворыць пра трагедыю з вялікім болем. Ён не можа зразумець, як такое магло здарыцца: «Ну як яго занясло туды? Ён жа ўсяго баяўся».
Александр Пятровіч прызнаецца, што думаў: першай магілай у сям’і будзе яго ўласная. Ён не ўяўляў, што давядзецца хаваць дзіця, унука, якога так любіў. У горадзе, дзе ўсе адзін аднаго ведаюць, яму цяжка сустракацца з людзьмі: «Ну гэта ж свае людзі — камунгас, як іх караць?» — кажа ён.
Каментары