Як майстар-самавучка з Баранавічаў з дапамогай малатка стварае карціны на шкле
Раман Бондар — мастак з Баранавічаў, які з дапамогай малатка стварае незвычайныя карціны са шкла. Трэшчыны паслухмяна складваюцца ва ўзоры і твары вядомых людзей. Белта даведалася ў «крыштальнага майстра», як яму пакарылася тэхніка, у якой працуе ўсяго каля дзясятка чалавек у свеце.
Творчая гісторыя Рамана пачалася з ДТЗ. У момант аварыі галінка ўпала на лабавое шкло, і на долю секунды ён убачыў у трэшчынах нейкі вобраз.
Раман прызнаецца, што не верыць у знакі лёсу, але пагаджаецца: не было б шчасця, ды няшчасце дапамагло. Каб не тое ДТЗ, ён бы не адкрыў у сабе талент і не стаў бы паказваць беларусам зусім новае сучаснае мастацтва. Дарэчы, майстроў, якія займаюцца бітым шклом, у свеце можна пералічыць па пальцах. У Беларусі Раман — адзіны.
Як ён навучыўся гэтай тэхніцы? Ніхто ў свеце сваім майстэрствам не дзеліцца і курсаў не праводзіць.
Раман проста браў у рукі малаток, клаў перад сабой шкло і пачынаў біць па ім. Пасля двух гадоў трэніровак з трэшчын з'явіўся першы партрэт.
«У любой справе важная нагледжанасць: калі ўважліва ўглядацца ў дэталі і спрабаваць іх прайграць, можна дабіцца выніку, — упэўнены ён. — Галоўнае — не пачынаць з думкі пра грошы. Калі творчасць ідзе ад унутранага парыву, яна атрымліваецца сапраўднай».
Эскіз для будучай карціны ён ніколі не робіць, толькі пазначае некаторыя зоны — дзе будуць нос, вочы. Майстар стварае свае творы на шматслойным шкле чорнага колеру (трыплексе), бо звычайнае ад удару рассыпаецца на дробныя асколкі.
Паводле яго слоў, можна толькі прыкладна ўявіць, як расколіна пойдзе далей. А потым шкло як быццам само «кажа», што рабіць.
Раман паступова сыходзіць ад партрэтаў да стварэння малюнкаў на шкле вітрын крам, салонаў, рэстаранаў. І мае сваю мару.
«Калегі з іншых краін робяць вітрыны максімум на 5—10 метраў. А я хачу нешта грандыёзнае: інсталяцыю даўжынёй 50 метраў! — дзеліцца марай Раман Бондар. — Гэта можа быць твар, лагатып або нейкі сімвалічны вобраз, які адлюстроўвае сутнасць будынка або краіны».
Каментары