Больш за трыццаць здымкаў з міжнароднай экспедыцыі «З зэдлікам да акіяну», што скончылася ў чэрвені, прадставілі Яўгенія Манцэвіч і Уладзіслаў Юркоў — двое з чатырох беларусаў, што ўзялі ўдзел у праекце.
За год, што доўжылася падарожжа, удзельнікі пераадолелі аўтаспынам і пешшу больш за трыццаць тысяч кіламетраў, пабывалі ў чатырнаццаці краінах Паўночнай і Паўднёвай Амерыкі, амаль у кожнай зладзілі музычныя імпрэзы, дзе знаёмілі жыхароў з нашай нацыянальнай культурай. Так, беларускія песні, што спявалі яны ў падарожжы, пераклалі на ангельскую, гішпанскую і партугальскую мовы.
Вандроўнікі пакінулі зэдлік, які перажыў разам з вандроўцамі мноства прыгодаў, на самым канцы зямлі — ля горада Ушуая (Вогненная Зямля, Аргенціна).«А дзяўчынка, на чыёй кухні стаяў гэты зэдлік, засталася ў
«Каб штосьці зрабіць, пра гэта спачатку трэба падумаць. А каб гэта зрабіць разам — трэба падзяліцца сваімі думкамі з сябрамі.Так ужо атрымалася, што ў Беларусі месца, дзе няма цэнзуры, дзе можна казаць тое, што хочаш, — гэта кухня. На кухні людзі заўсёды адчуваюць сябе вольна. А потым яны выходзяць з кухняў, устаюць з зэдлікаў і не робяць нічога з таго, пра што гаварылі. Хтосьці марыў звольніцца з працы, памяняць жыццё… Калі кухня — гэта наша плошча Свабоды, то зэдлік — гэта яе статуя. Гэта той прадмет, які дае людзям сілу думаць і марыць услых. Дык чаму б не ўзяць прадмет, на якім табе так добра і ты адчуваеш сябе вольна, і разам з ім пайсці куды хочаш? Ну, а мы захацелі далей!» — адзначыў Уладзіслаў Юркоў, прадстаўляючы фотавыставу.
Акрамя фотаздымкаў Яўгенія і Уладзіслаў паказалі невялікую відэасправаздачу з падарожжа. «Гэта яшчэ не цэлы фільм, гэта толькі частка, зробленая спецыяльна для гэтай выставы. Невялікі шасціхвілінны ролік, які дапаможа адчуць атмасферу падарожжа», — сказала Яўгенія.
Не верце мапе, што паказвае простую дарогу на
«Мы пастаянна дзялілі групу: у адной машыне нас падарожнічала
І ўсё ж пасля гэтай паездкі я зразумеў, што дома лепей за ўсё. Хто хоча з’ехаць кудысьці на ПМЖ, спытайце мяне, я вам скажу, дзе добра. Гэта гучыць банальна: ёсць розныя месцы на белым свеце, але дома лепш за ўсё. Толькі паболей бы сонца, вельмі мала сонца ў Беларусі», — падзяліўся думкамі Уладзіслаў.
Падарожнікі набылі сапраўды неацэнны досвед, які не заменяць ні тэлеперадача пра падарожжы, ні даведнік, ні аповеды сяброў. Ніколі не позна пашырыць свой далягляд да памераў зямнога шара. Трэба толькі падняцца з зэдліка.
Што азначае з’яўленне выхадцаў з Беларусі ў расійскім спецпадраздзяленні для асабліва важных аперацый і тайных забойстваў?20
Каментары