Паштовая скрынка
Кастусю Т. з Гомеля. Усё ХХ ст. мы не перастаем зьдзіўляцца таму, што яшчэ жывем як нацыя. Нягледзячы ні на што! А каб і надалей цешыцца з гэткай радасьці, мы не перастаем прарочыць сабе скон — ці то ад акупантаў, ці то ад сваіх вырадкаў. Атрымліваецца зачараванае кола. Каб парваць яго, трэба сіламоц прымусіць сябе жыць сабою тут і цяпер — у вялікім і малым. А калі замінаюць — бараніць сваё права. Развагі пра ўсялякія лёсы ды наканаваньні нацыі — гэта хвароба, наркатычная залежнасьць: пацешысься сабе, што Жыве Беларусь, а выйдзеш на вуліцу — пачынаецца ломка.
Адаму Б. з Баранавічаў, Яну В. зь Менску. Зьлістуйцеся Вы з газэтай «Шаг» самі, адкажыце сп.Гуткоўскаму, выказаўшы свае думкі наконт «Нашай Нівы». Праблемы там няма. Уся праблема, што была ў нас рэцэнзія на ягоную касэту — адмоўная, вось чалавека і заняло.
Эдуарду К. з Гальшанаў. Факсымільнае выданьне «Нашай Нівы» будзе працягнутае, наступны том мае выйсьці ўжо ў першым паўгодзьдзі сёлета. Але выдаваць будзе не «Беларуская навука», а выдавецтва «Тэхналёгія», бо матор праекту, сп.Зьміцер Санько, перайшоў туды працаваць. Тэл. «Тэхналёгіі» (017) 227 19 40.
Яцку Р. зь Менску. Перадамо нашаму «краністу».
Цяпер чытаюць
«Спасибо, Лена! Продолжайте вести наблюдение». Афіцэр, які пісаў Харысавай, пасвіўся ў чатах палітэміграцыі, а некаторым дзяўчатам нават прапаноўваў абмяняцца нюдсамі9191
Каментары