Adzin ź ideołahaŭ ruskaha nacyjanalizmu Jahor Chałmahoraŭ na čarnasociennym sajcie «Carhrad» vypuściŭ čarhovy materyjał na biełaruskuju tematyku. Chałmahoraŭ ličyć, što ź biełarusaŭ sprabujuć zrabić «pałku, jakaja budzie sprabavać zatrymać bieh ruskaha koła».
Chałmahoraŭ u artykule krytykuje publicystaŭ, jakija zajaŭlali pra toje, što Pucinu dla vyrašeńnia prablemy-2024 nieabchodna akupavać Biełaruś.
«Usio, što treba zrabić Pucinu ŭ 2024 hodzie, kali kraina budzie raźvivacca chacia b z toj ža dynamikaj, — heta skazać: «Ja zastajusia»… Termin ułady Pucina — heta pytańnie stasunkaŭ jaho i Boha, a nie elektaralny praces»,
— piša ruski nacyjanalist.
U tym, što Biełaruś i Rasija da hetaha času nie abjadnalisia, jon abvinavačvaje niejkija «libieralnyja elity». Chałmahoraŭ upeŭnieny, što Łukašenka ščyra chacieŭ abjadnańnia. Adnak zamiest hetaha jaho nibyta pačali karumpavać ekanamičnymi padačkami, stvarać iluziju tak zvanaha «Biełaruskaha cudu».
«Adnak pa miery vychadu Rasii z kryzisu hety «cud» akazaŭsia pastkaj — siońnia ŭzrovień žyćcia ŭ Biełarusi žachliva nizki ŭ paraŭnańni z Rasijaj. Pierasiakajučy miažu, viartaješsia na 10-15 hadoŭ nazad. Znakamityja «biełaruskija tavary» lohka znachodziš u Smalensku, Kałuzie, navat Novačarkasku, zatoje ich niemahčyma znajści ŭ Viciebsku i Połacku, u jakich ciapier šmat vyšyvanak i partretaŭ vialikich litoŭskich kniazioŭ. U nievialikich nasielenych punktach kidajucca ŭ vočy čerhi pa pradukty», — maluje katastrafičnuju karcinu Chałmahoraŭ.
Pryčyna biednaści Biełarusi, na jaho dumku, u tym, što Biełaruś jak samastojnaja ekanamičnaja adzinka isnavać nie moža. Chałmahoraŭ śćviardžaje, što ŭ składzie Rečy Paspalitaj u biełaruskich ziemlach była haleča, a voś uvajšoŭšy ŭ skład Rasijskaj Impieryi jany, nibyta, pačali kvitnieć.
Chałmahoraŭ krytykuje ciapierašniuju biełaruskuju histaryčnuju navuku, jakaja bačyć vytoki sučasnaj Biełarusi ŭ tym liku ŭ Vialikim kniastvie Litoŭskim. Jon piša, što Biełaruś zatoplenaja «lićvinskaj prapahandaj», jakaja vyklikaje «vyšyvanizacyju» na ŭsich uzroŭniach. Biełaruskuju movu ruski nacyjanalist nazyvaje «dzikaj źjavaj».
«Ź biełarusaŭ sprabujuć zrabić pałku, jakaja choć nienadoŭha zatrymaje bieh ruskaha koła»,
— piša Chałmahoraŭ.
Na jaho dumku, Rasija pavinna dziejničać rašuča na biełaruskim napramku. Čarnasocieniec piša, što Rasija pavinna nie tolki kuplać łajalnaść biełaruskich uładaŭ, ale i prapanavać prostym biełarusam rost dabrabytu.
«Mianie niejak spytali, što ja mahu prapanavać «realnaha» maładym biełarusam u jakaści arhumienta na karyść Rasii, akramia «zamšełaj idei ruskaha śvietu», ja nie zadumvajučysia adkazaŭ: «Chočaš ajfon — budź ruskim». Biełaruś biez Rasii, tym bolš u jakaści častki anty-Rasii, budzie hinuć i dehradavać. Biełaruś u jakaści arhaničnaj častki Rasii — heta rehijon ekanamičnaha rostu i dabrabytu»,
— upeŭnieny čarnasocieniec.
Jon miarkuje, što nijakaj antyrasijskaj Biełarusi Maskva prosta nie dapuścić, tamu što ŭ takim vypadku Rasija prosta pierastanie isnavać:
«Klučy ad Maskvy lažać u Breście. Biez pojasa biaśpieki, što tam pačynajecca, Maskva biezabaronnaja».
Kamientary