Navumčyk parazvažaŭ, jak razhortvałasia b historyja, kali b Kiebič pieramoh u 1994‑m
Letaś na fiestyvali intelektualnaj knihi «Pradmova» ŭ Prazie ŭ mianie zapytalisia: a kali b u 1994‑m pieramoh nie Łukašenka, a Kiebič — ci było b lepš? Pytańni takoha kštałtu patrabujuć hruntoŭnych adkazaŭ. Ale kali koratka — tak, lepš, piša ŭ fejsbuku žurnalist i «deputat Niezaležnaści» Siarhiej Navumčyk.
Navat karumpavanaje atačeńnie Kiebiča było kudy mienš niebiaśpiečnym dla Niezaležnaści i demakratyi, čym taja šval z maładych i nie vielmi maładych «vaŭkoŭ», jakija pryjšli z Łukašenkam.
Najchutčej, Kiebič praciahvaŭ by toje, što jon pačaŭ u 1993‑m dałučeńniem Biełarusi da ADKB i padpisańniem sumnieŭnych damoŭ z Maskvoj. Ale nacyjanalnaje Adradžeńnie nie było b hvałtoŭna spynienaje, jano b išło, chaj i nie ŭ zručnych umovach (nahadaju, što ŭ 1993‑m 80% pieršakłaśnikaŭ pajšli ŭ biełaruskija kłasy nie tamu, što hetaha vielmi chacieŭ Kiebič, a tamu, što my patrabavali vykanańnia Zakona ab movach. A Łukašenka pačaŭ z zakryćcia biełaruskich škoł).
Adnaznačna, Kiebič nie staŭ by pazbaŭlać biełaruskuju movu statusu adzinaj dziaržaŭnaj, nie skasoŭvaŭ «Pahoniu» i bieł-čyrvona-bieły ściah u jakaści dziaržaŭnych simvałaŭ, absalutna vyklučana, što jon daŭ by zahad źbivać deputataŭ BNF u zali parłamienta.
Vialikaj demakratyi nie było b, ale ŭ 1995‑m BNF adnaznačna mieŭ by frakcyju ŭ VS (chacia b 20‑30 deputataŭ, jak i ŭ VS-12). Nie było b šalmavańnia pa BT Vasila Bykava i, jak vynik, jahonaj faktyčnaj emihracyi. Nie było b zabojstva Zacharanki, Hančara i Krasoŭskaha, u hetym ja nie sumniajusia (kažu pra adzin 5‑hadovy elektaralny termin prezidenckich paŭnamoctvaŭ — (1994-1999) — Zavadskaha zabili ŭ 2000-m).
Dumaju, my b mieli 5 hadoŭ na nacyjanalnaje raźvićcio (ź vialikimi našymi vysiłkami, naturalna).
Pry hetym ja ani ŭ jakim razie nie zdymaju viny Kiebiča za toje, što adbyłosia ŭ 1994‑m (nie adkaznaści — adkaznaść u toj ci inšaj stupieni niasie kožny palityk ci hramadski dziejač, i navat zvyčajny vybarščyk, a voś vinu niasie toj, chto maje ŭładu).
Kiebič naŭrad ci pajšoŭ by na druhi termin. A voś chto b pieramoh u 1999-m, i što było b paśla — pradkazać nie biarusia.
Piotra Sadoŭski — čałaviek, jaki spaznaŭ «histaryčnaje ščaście»
Try viersii adnaho pravału: jak na parłamienckich vybarach u 1995‑m sutyknulisia Paźniak i Mackievič
«Kali b nie «Viasna-1996, my b byli Tatarstanam». 30 hadoŭ tamu biełarusy ŭžo pratestavali suprać Łukašenki i Rasii — jak heta było
«Nie znajšłosia lidara, zdolnaha heta zrabić». Labiedźka raskazaŭ, kali prajhrała demakratyja ŭ Biełarusi i pry čym tut Paźniak
Biełaruskija 1990-ja: zhadvajem hierojaŭ epochi
Ciapier čytajuć
«Ciapier mnie čužaja sama kancepcyja ŭžyć niešta, čaho ty nie viedaješ». Vialikaja hutarka ź Ivanam Šyłam pra biznes, zarablańnie z dapamohaj ŠI, žančyn i botaks6
Kamientary
- Kiebič otmiečał, čto «russkij mir» nie nužno otkuda-to izvnie privnosiť v Biełaruś ili bojaťsia jeho, tak kak on «davno v našich myślach, v našich dušach i v našiem obrazie žiźni»
- Značitielnaja časť raboty pośviaŝiena kritikie razrušienija jedinoho sovietskoho prostranstva
S Kiebičiem užie b nikto i nie pomnił tołkom, čto była takaja strana Biełaruś. Let 25 točno. Skazki eti viesielat vsie bolšie s každym razom. Basnopiscy.