Seks bieź miežaŭ

Źjava, jakaja jašče ŭ 80-ch hadach ličyłasia b prajavaj krajniaj raspusty ŭ tahačasnym Savieckim Sajuzie, na fonie ciapierašnich seksualnych revalucyj i raznastajnych hiej-paradaŭ vyhladaje ledź nie niavinnaściu.

U pryncypie, što takoje śvinh ci chto taki Kazanova, viedali jašče zadoŭha da hetaha času. Tym nie mienš, paliamarysty zajaŭlajuć, što pradstaŭniki ich płyni — nie šviedskija siamji i zusim nie amatary «banalnaha» hrupavoha seksu.

U ciapierašni čas paliamaryja razumiejecca jak luboŭny sajuz z vyznačanym kančatkovym likam udzielnikaŭ, naprykład, čatyrma (dźvie pary chłopiec-dziaŭčyna). Nijakaha adnapołaha seksu — poliamaryja choć i prapahanduje svabodnaje kachańnie, ale nie prymaje «błakitnych» i «ružovych».

Asnoŭnaja ideja padobnych sajuzaŭ — «daryć adzin adnamu kachańnie, nie abmiažoŭvajučy čyju-niebudź svabodu».

U paliamarystaŭ paniaćci «naleva» i pačućcia ŭłaśnictva nie isnuje ŭ pryncypie, choć asobnyja ź ich i havorać ab niejkich uzajemnych damoŭlenaściach u miežach adnaho luboŭnaha sajuza.

Zrešty, ideołah paliamaryi Džon Chemfry Nojies, bahasłoŭ Jelskaha univiersiteta, jaki žyŭ u XIX stahodździ, nie ličyŭ, što paliamornyja sajuzy pavinny mieć jakija-niebudź kančatkovyja miažy: «Luby mužčyna — muž usiakaj žančyny».

Sami poliamarysty kažuć, što svaimi pavodzinami jany vydalajuć adnu z hałoŭnych «atrutaŭ» čałaviečych adnosin — reŭnaść, jakaja (na ich dumku) źjaŭlajecca na pavierku tolki bojaźziu taho, što niechta apyniecca lepš ciabie ŭ łožku i pa žyćci ŭ cełym.

Havoračy što-niebudź padobnaje, jany naŭrad ci pravodziać anałohiju z bratami našymi mienšymi.

Navat dvuchhadovy ratviejler, sučka jakoha pryniesła ščaniukoŭ, vyjaŭlaje elemienty kłopatu ab joj i na praciahu, jak minimum, adnaho siezonu «naleva» nie chodzić.

Ale hety fakt amataram paliamaryi nieviadomy. Žadańnie być pobač z adnym čałaviekam cichimi siamiejnymi viečarami poliamarysty nazyvajuć samazakachanaściu. Najaŭnaść niekalkich adnosin adnačasova ŭ ciabie i ŭ kožnaha z tvaich partnioraŭ z punktu hledžańnia poliamornaści — nie raspusta, a svaboda.

Napeŭna, adzinymi, chto nie asudžaje poliamarystaŭ, źjaŭlajucca sacyjołahi, jakija pieryjadyčna raspaviadajuć nam kazki pra «kryzis instytuta šlubu», hruntujučysia na statystycy razvodaŭ. Z časam, adznačajuć sacyjołahi, poliamornaść moža stać takoj ža raspaŭsiudžanaj alternatyvaj aficyjnaha šlubu, jakoj ciapier źjaŭlajecca sužyćcio (hramadzianski šlub).

Psichołahi, seksołahi, etc. pahałoŭna kažuć pra adno i toje ž: poliamornyja adnosiny ŭ čystym vyhladzie niedaŭhaviečnyja.

Na dumku psichołahaŭ, poliamornaść charakternaja chutčej dla padletkaŭ i pradstaŭnikoŭ roznych subkultur, čym dla darosłych, śpiełych va ŭsich adnosinach ludziej. Niežadańnie budavać adnosiny z adnym čałaviekam vyjaŭlaje tolki niežadańnie adkaznaści, sprobu adyści ad «śniežnaha kamiaka» prablem i spažyvieckaje staŭleńnie da svajho asnoŭnaha partniora dy i da ŭsich astatnich taksama.

Što b ni kazali poliamarysty i im padobnyja, ščyra chočacca vieryć, što poliamornyja adnosiny nie stanuć daminujučymi ŭ budučyni.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0