Kanstancin Sumar: «
Kanstancin Sumar: «Pa-mojmu , niadrenna vyjšła».
Pra heta stała viadoma na
— Pryznajusia, paŭhoda mianie ŭhavorvali ludzi ad kultury. Narešcie pahadziŭsia. Za dźvie hadziny zapisali dźvie pieśni ŭ Bresckim abłasnym
Choć, kaža, z muzyčnym afarmleńniem i aranžyroŭkaj nie adrazu možna zdahadacca, chto śpiavaje.
Zapis prachodziŭ nie ŭ studyi, a na scenie z žyvym muzyčnym supravadžeńniem. Akampaniravaŭ ansambl narodnych instrumientaŭ «Siabryna» Telmaŭskaha doma kultury, što pad samym Brestam, pad kiraŭnictvam Viktara Dziemianiuka. Ciapier idzie afarmleńnie dyska. A pačuć kiraŭnika vobłaści ŭ muzyčnym zapisie možna budzie ŭ pačatku nastupnaha hoda.
— Ja zapisaŭ dla siabie, dla siamji, dla dziaciej, unukaŭ. Projduć hady, jany zmohuć pasłuchać. Kažacie, puścić u prodaž? Pahladzim, jak budzie, — Kanstancin Andrejevič pakul nie hatovy hučać z kałonak ŭ kožnaj kvatery. Ale nie admaŭlaje, što dziela dabračynnaści nakład, jaki jašče nie vyznačany, moža być pavialičany, paviedamlaje hazieta «Sovietskaja Biełoruśsija».
Zastajecca spadziavacca, što paśla vychadu ŭ adstaŭku kiraŭnik vobłaści nie patrapić u «čorny śpis» i zmoža praciahnuć svaju karjeru na scenie.
Žurnalisty haziety «Briestskij kuŕjer» znajšli adzin z zapisaŭ roznabakova adoranaha hubiernatara i zmantavali svoj videaklip.
Kamientary