Niadaŭna viadomy biełaruski paet pieranios składanuju apieracyju.
Niadaŭna viadomy biełaruski paet pieranios składanuju apieracyju.
«Jon parvaŭ myšcu na ruce i suchažylle taksama, — raspaviała »Narodnaj voli» žonka Siarhieja Zakonnikava. — Pa haspadarcy niałoŭka padniaŭ kartonnuju skrynačku kiłahramaŭ dziesiać vahoj. A pa maładosci plačo było traŭmiravana ŭ aŭtaavaryi, voś paškodžanaja myšca i nie vytrymała...
Doktar skazaŭ, što na reabilitacyjny pieryjad spatrebicca miesiaca paŭtara. I ciapier ruku treba bierahčy, bo kali niešta skraniecca, to pryjdziecca rabić novuju apieracyju».
Paśla apieracyi Siarhiej Zakonnikaŭ admoviŭsia ad abiazbolvalnych.
«Jamu adzin ukoł słabieńki ŭšpilili, ale adrazu serca schapiła — jano ŭ Siarhieja Ivanaviča krychu barachlić, — havoryć žonka paeta. — I apieracyju z‑za hetaha pryjšłosia rabić pad miascovym narkozam. I pieršyja dni paśla chirurhičnaha ŭmiašalnictva pryjšłosia patryvać. Tak što jon u mianie hieroj!..
Dziakuj Bohu, što ruka levaja. Rabočaja ruka ŭ strai».
Zyčym Siarhieju Ivanaviču chutčejšaha vyzdaraŭleńnia!
Fota Hleba Łabadzienki
Ciapier čytajuć
Byłoha vajskoŭca z Bresta, jaki viarnuŭsia z Polščy, abvinavacili ŭ «teraryźmie» i adpravili ŭ kałoniju5
Kamientary