Škada Rasiei
Pjanyja rasiejskija sałdaty zabili maładuju žančynu i paranili jašče dźviuch, raspačaŭšy stralaninu z aŭtamataŭ u vioscy na miažy Inhušecii i Čačenii. 24 listapada piaciora vajskoŭcaŭ 138-j Sankt-Pieciarburskaj motastrałkovaj bryhady pryjechali ŭ stanicu Ślapcoŭskuju bronietransparcioram i zapatrabavali
ŭ praduktovym šapiku harełki.
Prodaž harełki ŭ Inhušecii zabaronieny ŭkazam prezydenta Aŭšava. Pradavačka Łarysa Kocijeva admoviłasia vykonvać patrabavańnie, za što rasiejcy jaje j rasstralali.
Kažuć, pjanyja, kažuć, vajna, roznaje zdarajecca...
Reč mienavita ŭ tym, što heta vajna, a nie jakajaś tam “antyterarystyčnaja aperacyja”. Naŭrad ci tyja sałdaty, nie znajšoŭšy harełki, pačali b stralać, byŭšy ŭ Tambovie ci Ivanavie. Dy tam ich i nie puścili b sa zbrojaj za terytoryju vajskovaj častki. Na Kaŭkazie jany mohuć sabie takoje dazvolić, bo Kaŭkaz — nie Rasieja, i, što b ni kazali hienerały dy čynoŭniki, na pabytovym uzroŭni heta ŭžo daŭna ŭśviadomiŭ kožny.
Ale adnaho ŭśviedamleńnia niedastatkova, bo nichto ŭ Rasiei nia kaža hetaha ŭhołas. Rasiejskija ŚMI zmabilizavanyja na čačenskuju vajnu.
Aśviatleńnie vajny ŭ zamiežnych mas-medyjach abviaščajecca adnabokim tolki tamu, što infarmacyja padajecca z abodvuch bakoŭ čačenskaha frontu (NTV u inšym kantekście trapna nazvała zakidy takoha kštałtu “abvinavačvańniami ŭ prafesijanaliźmie”). Tym časam nastup infarmacyjnaj dyktatury ŭ Rasiei robić niemahčymym vykazvańnie adroznaj dumki, dyj uvohule dumki. Duža papularnaha ciapier Pucina nie naśmielvajecca krytykavać nichto, i navat rasiejskija “zachodniki” liśliviać pierad novym narodnym ulubioncam, prynamsi, na słovach.
U Lvovie nia lubiać rasiejcaŭ, u Miensku palać rasiejskija ściahi, u Bałtyi ładziać nabor dobraachvotnikaŭ na zmahańnie z federałami i h.d. — i siarod hučnaha j hnieŭnaha abureńnia ŭ rasiejskich ŚMI nikomu nie prychodzić na dumku prostaje pytańnie: čamu? Admoŭnyja hieroi hetych siužetaŭ, niby kazačnyja persanažy, jakija čyniać zło tolki tamu, što ad pryrody złyja i nia lubiać Rasiei, jak taja Baba Jaha (čuju, čuju ruski duch!). Nichto nie sprabuje rastłumačyć, znajści krynicu antyrasiejskich nastrojaŭ u byłych «bratnich respublikach» i ŭ śviecie. Rasiejskaja zamiežnaja palityka, ad carskaj da jelcynskaj, nie padlahaje sumnievu. Varta adno namiaknuć na mahčymaść pamyłki — moža, my niešta nia tak zrabili? — kab atrymać jarłyk “zdradnika”, što j zdaryłasia ź Jaŭlinskim, jaki navažyŭsia zahavaryć pra mir z Čačenijaj.
Jość dva sposaby konča raźviazać “čačenskaje pytańnie”. Pieršy: źniščyć usich čačencaŭ. Ułučna ź dziećmi, bo jany kaliści vyrastuć, žančynami, bo jany narodziać novych dziaciej, i starymi, bo jany raspaviaduć małym. Druhi: pakinuć Čačeniju ŭ spakoi i ŭmacavać rasiejska-čačenskuju miažu. Hety druhi varyjant nia tolki bolš cyvilizavany i praściejšy, jon adzina realny. Vajna, jak śviedčyć historyja, nie vyniatak, a chutčej narmalny stan rasiejska-čačenskich dačynieńniaŭ u apošnija paŭtarasta hadoŭ, ad momantu źjaŭleńnia tam pieršaha rasiejskaha sałdata.
Ale rasiejskija kiraŭniki durać hałovy svaim paddanym, nia dumajučy pra budučyniu krainy dalej za červień 2000 hodu, kali majuć adbycca prezydenckija vybary. Im naplavać na čarhovaje stračanaje pakaleńnie, naplavać na mižnarodnuju reputacyju Rasiei dy vializnyja vydatki na vajnu, a na čačenski narod — pahatoŭ. Ich vysokaja meta — ułada — apraŭdaje lubyja vydatki j srodki, i najlepšym srodkam dla zdabyćcia papularnaści ŭ krainie vyjaviłasia vialikadziaržaŭnaść. Vidać, hordaść za vialikuju radzimu dobra suciašaje ŭ halečy.
Škada Čačenii, ale škada j Rasiei. My dobra viedajem, što takoje papulizm. Kali Biełaruś stała achviaraju tannaha papulizmu, dyk Rasieja zaraz zaznaje papulizm darahi, bo jon užo ciapier kaštuje žyćciaŭ.
Aleś Piatkievič
Kamientary