22‑23 верасьня на гарналыжнай базе пад Лагойскам прайшоў чацьвёрты фэстываль піва. Беларускі аналяг нямецкага «Актобэрфэсту» наведаў Яраслаў Сьцешык.
22‑23 верасьня на гарналыжнай базе пад Лагойскам прайшоў чацьвёрты фэстываль піва. Спонсарамі і арганізатарамі выступілі айчынныя і замежныя вытворцы піва, харчовых тавараў і арганізатары забаўляльных мерапрыемстваў.
Сам фэстываль зьяўляецца своеасаблівым варыянтам мюнхенскага «Актобэрфэсту», уплыў якога адчуваўся і пад Лагойскам. Піва, у тым ліку і нямецкае, лілося ракой, адзін зь вядучых быў апрануты «баварцам», гучала жывая нямецкая музыка, а на адкрыцьці фэсту прысутнічаў намесьнік амбасадара Германіі.
Аднак назваць Кубак Піва поўнай калькай зь нямецкага аналягу немагчыма. Беларускасьці дадавалі сярэднявечныя ваяры ў бліскучых дасьпехах, вядоўца Пан Хмелю, апрануты ў сьвяточны броварскі строй, і непаўторны смак айчыннага піва.
Недарэчнасьці ў арганізацыі сьвята сталі ўжо «традыцыяй». Нерэгулярнасьць маршрутнага транспарту да месца правядзеньня і спрадвечны недахоп прыбіральняў наўрад ці спрыялі настрою наведвальнікаў. Ёсьць чаму павучыцца ў немцаў. Напрыклад, вядомы расейскі вытворца не пасквапіўся на паветраны шар і агромністы павільён, але наведнікі станаваіліся ў чэргі да нямецкіх півавараў, дзе за кожны кубак нятаннага піва давалі якасныя прызы.
Калі раўнаць «Кубак піва 2007» зь мінулагоднім, то відавочна меней стала жывой музыкі і наведвальнікаў . Старыя нямецкія рокеры «Agless» і малады беларускі гурт «Каты» слаба разрэдзілі бомканьне дэнс-міксаў, не было танцавальных калектываў. Конкурсы засталіся на тым самым узроўні, што і раней, некаторыя нават не зьмяніліся.
Рыцары, тэатралізаваныя пастаноўкі на старажытны лад, музыкі‑рэканструктары і агнявое шоў сталі сёлетняй навінкай. Раней такія калектывы можна было ўбачыць толькі на сярэднявечных фэстывалях, аднак папулярнасьць і прыгажосьць відовішча адкрыла дарогу старажытнай культуры і на такія сьвяты, як Дажынкі, Дзень гораду і Піўны фэст. І добра, бо рыцарства ня толькі стае візытоўкай Беларусі, але і нагадвае пра старадаўнюю гісторыю нашага краю, пра часы, калі нашыя продкі і піва варылі і Радзіму баранілі.
Бабарыка пра сябе ў 2020-м: Гэта не наіўнасць. Не думаю, што такога крыважэрнага сцэнара нехта чакаў70
Каментары