Навукоўцы даследавалі марское дно ля берагоў Аляскі і выявілі геалагічную структуру, якая служыць маркерам узнікнення буйнога цунамі. Пра даследаванне паведамляецца ў часопісе Nature Geoscience.

Акіянічная літасферная пліта рухаецца і адколвае ад краю кантынента невялікія сегменты. Любое зрушэнне гэтых сегментаў суправаджаецца землятрусамі, самыя буйныя з якіх выклікаюць цунамі.
«Наша адкрыццё кажа, што гэтая частка Аляскі асабліва схільная да ўтварэння цунамі», — адзначае сейсмолаг Эн Бечэл з Абсерваторыі Зямлі Ламонт-Доэрці (Калумбійскі універсітэт), кіраўнік даследавання.
Яна дадае, што такія хвалі могуць закрануць і паўднёвае ўзбярэжжа Паўночнай Амерыкі, а таксама Гаваі, Алеуцкія выспы і іншыя ўскрайкавыя часткі Ціхага акіяну.
Навукоўцы выкарысталі сейсмічнае прафіліраванне гукавымі імпульсамі. Абсталяванне, што ўсталяванае на судне, распаўсюджвае ў бок марскога дна магутныя гукавыя (акустычныя) хвалі. Па часе вяртання адлюстраванай ад марскога дна гукавой хвалі была пабудавана дакладная мапа рэльефу марскога дна.
Геолагі выявілі разлом на мяжы пластоў кантынентальнай кары. Ён цягнецца на 150 км у даўжыню паралельна берагу Аляскі і прасочваецца на 30 км уніз.
У рэльефе марскога дна разлом выглядае як выступ вышынёй у пяць метраў, які сведчыць пра тое, што частка марскога дна паднялася, а частка — апусцілася.
Навукоўцы даказалі, што гэты разлом актыўны, і да яго прымеркаваныя ўсе землятрусы, якія адбываюцца паблізу астравоў Шумагіна.
Каментары