Расійскае ваеннае ведамства ўпершыню апублікавала даныя аб колькасці загінулых на Кубе савецкіх вайскоўцаў у 60-е гады. З 1 жніўня 1962 года па 16 жніўня 1964 года на Кубе загінулі 64 савецкіх грамадзяніна, гаворыцца ў паведамленні на сайце мінабароны.
55 гадоў таму, 9 верасня 1962 года, на востраў у Карыбскім моры былі дастаўленыя савецкія балістычныя ракеты, а пазней СССР даўкамплектаваў іх ядзернымі боезарядами, піша ВВС.
Гэта адбылося ў межах аперацыі «Анадыр». У мінабароны адзначаюць, што яна стала адказам на размяшчэнне амерыканскіх ракет у Турцыі і Італіі, а таксама «на пагрозы амерыканскага ваеннага ўварвання на Кубу».
Як вынікае з паведамлення мінабароны, узбраенне і тэхніка былі пагружаныя на ваенныя суды ў партах Баранцава, Балтыйскага і Чорнага мораў у ліпені 1962 года ва ўмовах павышанай сакрэтнасці. Капітаны даведаліся аб канчатковым пункце сваіх маршрутаў з сакрэтных інструкцый толькі пасля таго, як прайшлі Гібралтар.
У кастрычніку 1962 года пускавыя пазіцыі балістычных ракет на Кубе сфатаграфаваў амерыканскі самалёт-выведнік. Пасля гэтага аб савецкім узбраенні даведалася вышэйшае ваеннае камандаванне ЗША і прэзідэнт Джон Кенэдзі.
«Пашырэнне савецкай ваеннай прысутнасці на Кубе, размешчанай за 200 км ад ЗША, выклікала Карыбскі крызіс — рэзкае абвастрэнне савецка-амерыканскіх ваенна-палітычных адносін перыяду «халоднай вайны», паставіла свет на мяжу ядзернага сутыкнення паміж дзвюма звышдзяржавамі», — адзначаецца ў паведамленні міністэрства.
Па выніках аперацыі «Анадыр» «за ўзорнае выкананне спецыяльнага задання ўрада» савецкае кіраўніцтва ўзнагародзіла ордэнамі і медалямі больш за 1 тысячу вайскоўцаў.
Дакладная колькасць вайскоўцаў, якія загінулі падчас гэтай аперацыі, да гэтага часу не называлася.
У канцы 70-х гадоў у ваколіцах Гаваны быў адкрыты мемарыял савецкаму воіну-інтэрнацыяналісту.
На месцы манумента пахаваныя 68 савецкіх салдат і афіцэраў, якія памерлі на Кубе ў 1960-я гады. Аднак, пры якіх абставінах і якая частка з іх памерла ў перыяд Карыбскага крызісу, не вядома.
Каментары