Што адбываецца пасля таго, як мінчук патэлефанаваў на нумар 102

За кошт чаго міліцэйскім нарадам удаецца прыбываць на месца здзяйснення злачынства за лічаныя хвіліны і як з дапамогай відэакамер праваахоўнікі знаходзяць зламыснікаў, агенцтву «Мінск-Навіны» распавёў начальнік аддзела аператыўна-дзяжурнай службы ГУУС Мінгарвыканкама Віталь Апановіч.

— Заўсёды было цікава, што адбываецца пасля таго, як гараджанін патэлефанаваў на нумар 102.

— Аператар службы міліцыі «102» уносіць атрыманыя ад заяўніка звесткі ў электронную картку паведамленняў. Дзякуючы ёй супрацоўніку не трэба думаць, у які РУУС накіраваць інфармацыю. Спецыяльная праграма аўтаматычна перадае звесткі ў аператыўна-дзяжурныя службы (АДС) у залежнасці ад месца здзяйснення супрацьпраўных дзеянняў. Гэта дазваляе аператару марнаваць у сярэднім не больш за хвіліну на прыём паведамлення і апрацоўку інфармацыі.

— У чым заключаецца праца АДС?

— У першую чаргу нашы супрацоўнікі кругласутачна кантралююць аператыўнае становішча на даручанай ім тэрыторыі, каардынуюць сілы і сродкі, задзейнічаныя ў ахове грамадскага парадку, і кіруюць імі. У дзяжурнага на маніторы камп'ютара пастаянна абнаўляецца інфармацыя аб учыненых злачынствах і правапарушэннях, і ён у самыя кароткія тэрміны вырашае, каго накіраваць на месца здарэння.

— Як дзяжурны вызначае, хто з праваахоўнікаў бліжэй і, адпаведна, хутчэй адрэагуе на выклік?

— Раней выкарыстоўвалі так званую расстаноўку міліцэйскіх нарадаў. У журнале ўказвалі маршрут патрулявання. Дзяжурны ведаў, у які час і на якім участку знаходзіліся супрацоўнікі. Цяпер ва ўсіх патрульных, а таксама ў нарадаў Дэпартамента аховы МУС Рэспублікі Беларусь ёсць радыёстанцыі з модулямі GPS, дзякуючы чаму можна проста адсачыць месцазнаходжанне. Іх перамяшчэнні бачныя на электроннай карце. Па ёй дзяжурны і вызначае, які з нарадаў здольны хутчэй прыбыць па названым у паведамленні адрасе. Далей патруль атрымлівае ўсю інфармацыю аб здарэнні па радыёсувязі і прымае адпаведныя меры. Варта нагадаць: калі ў службу «102» паступае паведамленне аб здзяйсненні дзеяння, якое пасля можа трактавацца як адміністрацыйнае правапарушэнне, то час прыбыцця першага нарада складае да 25 хвілін. Калі угледжваюцца прыкметы злачынства — да 10 хвілін. Дзяжурныя кантралююць выкананне гэтых тэрмінаў. Пасля ўкаранення электроннай карты і сістэмы GPS кантраляваць нарады і кіраваць імі стала прасцей. Таксама павысілася эфектыўнасць работы патрульных.

— Раскажыце, якія задумкі ёсць у ГУУС, каб яшчэ больш аператыўна рэагаваць на паведамленні грамадзян.

— У мінулым годзе па нашай ініцыятыве стварылі спецыяльныя групы хуткага рэагавання (СГХР) у падраздзяленнях, якія абслугоўваюць тэрыторыі з вялікай колькасцю насельніцтва, — у Фрунзенскім і Маскоўскім РУУС. Задача такіх груп у тым, каб па прыбыцці па выкліку не толькі спыніць парушэнне закона, але і аформіць неабходныя дакументы. Звычайны малодшы кіраўнічы склад (ад сяржанта да прапаршчыка) не можа складаць працэсуальныя дакументы, таму часта прыходзіцца дадаткова падключаць афіцэраў. Напрыклад, такая сітуацыя — скандал у сям'і. Нарад прыехаў і спыніў правапарушэнне — супакоіў дэбашыра. Калі ў дзеяннях скандаліста ўгледжваецца адміністрацыйнае правапарушэнне, то дадаткова выкліку мясцовага ўчасткова, каб ён аформіў пратакол. Супрацоўнікі СГХР прайшлі перападрыхтоўку і маюць права афармляць такія дакументы самастойна і, адпаведна, не прыцягваць дадатковыя сілы. У Фрунзенскім раёне падобная група ў сярэднім выязджае на 20 выклікаў. Калі яны на працягу гэтага года пакажуць добры вынік, то мы выступім з ініцыятывай стварыць СГХРы і ў іншых раённых упраўленнях сталіцы.

— З кожным годам на вуліцах Мінска становіцца ўсё больш камер відэаназірання. Наколькі яны дапамагаюць у працы?

— У 2013 г. перад чэмпіянатам свету па хакеі быў падпісаны Указ прэзідэнта Беларусі № 527 «Аб пытаннях стварэння і выкарыстання сістэмы відэаназірання ў інтарэсах забеспячэння грамадскага парадку». Пасля гэтага мясцовыя органы ўлады атрымалі магчымасць зацвярджаць пералікі аб'ектаў, якія падлягаюць абавязковаму абсталяванню сістэмамі відэаназірання. У выніку іх пачалі актыўна ўкараняць не толькі ў Мінску, але і ў краіне ў цэлым. Тады ж многія аналагавыя камеры замянілі на лічбавыя, якія даюць больш якасны малюнак. У 2017-м з'явіўся яшчэ адзін дакумент, які спрыяе развіццю сістэмы відэаназірання ў краіне, — Указ прэзідэнта Беларусі № 187 «Аб рэспубліканскай адзінай сістэме маніторынгу і грамадскай бяспецы». Планавалася, што ўсе камеры і спецыяльныя дэтэктары (датчыкі дыму, полымя, выбуховых, наркатычных і радыеактыўных рэчываў) падключаць да адзінай рэспубліканскай сеткі перадачы дадзеных. Зараз у ГУУС падобная сістэма. Да яе падключана больш за 1 600 камер. Усе яны ўсталяваны на асноўных праспектах і вуліцах сталіцы, а таксама на спартыўных і культурных аб'ектах, такіх як «Чыжоўка-Арэна», «Мінск-Арэна», Палац спорту. Дзяжурны АДС у любым момант можа паглядзець выяву з кожнай з гэтых камер.

— Чуў, у будучыні такая сістэма дазволіць літаральна за пару секунд знайсці злачынца па фатаграфіі.

— Нашы тэхнічныя спецыялісты тэстуюць праграму па апрацоўцы відэа з камера і аўтаматычным распазнаванні чалавека. Дзякуючы ёй дзяжурны зможа атрымаць інфармацыю пра тое, што ў аб'ектыў камеры, напрыклад, на станцыі метро «Інстытут культуры», трапіў чалавек, у якога падабенства з чалавека, якога мы шукаем, складае да 90%. Дзяжурны пераглядае атрыманае з камеры відэа і вырашае, ці варта накіроўваць у названае месца нарад. Такая сістэма дасць магчымасць не толькі знаходзіць злачынцаў і зніклых людзей па фота, але і атрымліваць інфармацыю пра заторы, аварыі, месцазнаходжанне скрадзеных аўто.

— Чаго вы чакаеце ад гэтай аналітычнай сістэмы? Які канчатковы прадукт?

— Былі ў камандзіроўцы ў Маскве, дзе ўжо даўно працуе аналагічная праграма. Там аналітычная сістэма падае дзяжурнаму інфармацыю, дзякуючы якой можна скласці маршрут руху чалавека, якога шукаюць, і часам нават вызначыць месца яго пражывання. З дапамогай такой праграмы ў сталіцы Расійскай Федэрацыі раскрываюцца многія злачынствы. Чакаем аналагічнага выніку і ад нашай сістэмы.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0