Палітвязень Ашурак, які атрымаў 5 гадоў зняволення: Галадранцы і нас хочуць зрабіць галадранцамі
«Нічога нелагічнага не атрымалася: я ведаў, што апынуся ў турме, калі наш пратэст не дасягне сваёй мэты», — напісаў палітвязень Вітольд Ашурак у лісце журналісту «Нашай Нівы».
Так супала, што журналіст атрымаў гэтае пісьмо напярэдадні прысуду, які быў вынесены 18 студзеня. Закрыты суд прайшоў у Лідзе.
Жыхара Бярозаўкі Лідскага раёна Вітольда Ашурка абвінавачвалі па артыкулах 342 ч.1 (Удзел у групавых дзеяннях, што груба парушаюць грамадскі парадак) і 364 (Гвалт у дачыненні да супрацоўніка міліцыі).
Суддзя Максім Філатаў вынес прысуд — пяць гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму.
«Зразумела, што нічога прыемнага за кратамі няма, але няма і шоку! — піша Вітольд Ашурак у лісце. — Проста мне трэба перажыць гэты перыяд свайго жыцця. Зыходзячы з гэтага, адсутнасць віравання эмоцый выглядае цалкам лагічнай і больш за тое — натуральнай. Усё тое, што было са мной у маёй памяці да турмы, са мной і засталося, як гэта ні дзіўна з першага погляду. А калі не адбылося пераасэнсавання, то гэта азначае, што мая свядомасць засталася на тых самых пазіцыях, што і была да турмы.
Адзінае, з чым я сутыкнуўся, — сны. Безумоўна, сны бывалі і раней. Гэта ж натуральна для чалавека — бачыць сны. Але такіх пяшчотных і пранізлівых, бадай што, і не было.
У снах да мяне прыходзілі маці, брат, жонка, мае пляменнікі… Гэта было шчымліва прыемна, выклікала боль, супакойвала — цэлая палітра эмоцый.
Калі я яшчэ сядзеў у лідскім ЦІПе, то звярнуў увагу на тое, што пры рэгістрацыі і мяне, і іншых пратэстоўцаў міліцыянты з задавальненнем запісваюць у графе «занятак» — «не работает».
І я прыгадаў тады словы маёй бабы Мані, якая была сведкай прыходу на нашу зямлю камуністаў. Яна часта казала нам з братам, калі мы былі дзецьмі і хадзілі ў школу: «Дзеткі, не верце бальшавікам. Яны — галадранцы. І яны нас хочуць зрабіць галадранцамі».
І вось прайшлі дзесяцігоддзі — і я разумею, што мая любая баба Маня мела рацыю: міліцыянты свядома запісваюць нас «неработаюшчымі», каб дыскрэдытаваць, выставіць нас «галадранцамі». Хоць самі ў жыцці ніколі не працавалі. Гэта, бадай, адзінае, што ўразіла мяне ў апошнія месяцы», — піша Вітольд Ашурак.
Сканчае свой ліст ён купалаўскімі словамі «Жыве Беларусь!».
Цяпер чытаюць
Затрымалі чарговага чалавека года Віцебшчыны, дэпутата Віцебскага аблсавета Дзмітрыя Калягу7
Затрымалі чарговага чалавека года Віцебшчыны, дэпутата Віцебскага аблсавета Дзмітрыя Калягу
«Дзіма, мой мікраскоп за паўмільёна еўра стаіць у тваёй клініцы. Абсталяванне скраў ты». Заснавальнік «Новага зроку» расказаў пра адносіны з сям'ёй Абельскіх1919
«Дзіма, мой мікраскоп за паўмільёна еўра стаіць у тваёй клініцы. Абсталяванне скраў ты». Заснавальнік «Новага зроку» расказаў пра адносіны з сям'ёй Абельскіх19
«Да лейтэнанта прыехала маладая жонка, пабачыла, што адбываецца ў зоне, і застрэлілася». Выйшла заключная частка ўспамінаў Рыгора Бярозкіна пра ГУЛАГ і савецкі Мінск1818
Каментары