У інтэрнэце пакажуць фільмы дакументалісткі Любові Зямцовай, якая год таму загінула ў аўтакатастрофе
Паказ адбудзецца 13-15 мая у межах кінафестывалю BelarusDocs.
Любоў Зямцова — адна з самых таленавітых беларускіх дакументалістак новай плыні. Скончыла Беларускую акадэмію мастацтваў (курс Міхаіла Жданоўскага) і курс дакументальнага кіно Doc Pro ў Школе Вайды (Варшава), удзельнічала і была адзначаная на міжнародных кінафестывалях. Трагічна загінула ў маі 2020 года ў аўтакатастрофе, якая таксама забрала жыцці яе сяброў і калегаў — прадзюсара Уладзіміра Міхайлоўскага і гукарэжысёра Максіма Гаўрыленкі.
За тыдзень у межах чацвёртага анлайн-фестывалю беларускага дакументальнага кіно BelarusDocs можна будзе ўбачыць сем адметных фільмаў пра беларускую рэчаіснасць. Кожны з фільмаў праграмы будзе даступны для анлайн-прагляду з англійскімі субцітрамі ў любой кропцы свету на сайце belarusdocs.com.
Сёлета акцэнт у праграме фестывалю зроблены на разнастайнасці формаў дакументальнага кіно, а тэматычна — на пытаннях правоў чалавека. У прыватнасці, гледачы змогуць убачыць фільмы, прысвечаныя праблемам хатняга гвалту («Добрых дзяўчынак не б’юць»), зняволення за «незаконны абарот наркатычных сродкаў» («Пакаленне 328»), прэзідэнцкім выбарам-2020 у Беларусі («Маршрут перабудаваны»). Таксама ў праграме — фільм пра жыццё шматдзетнай сям’і на тэрыторыі, забруджанай Чарнобылем («Невядомы рай»), антрапалагічнае кіно «Новае неба над новай краінай» пра святкаванне Купалля, арганізаванае мастаком Алесем Пушкіным, філасофскі фільм-эсэ «Межы» і дакументальная love-story у здавалася б непрыдатных для высокіх пачуццяў дэкарацыях — «Месца кахання».
Характэрна, што 6 з 7 фільмаў праграмы знялі жанчыны-рэжысёркі. І балюча, што двое з маладых дакументалістак — Люба Зямцова і Вераніка Ніканава загінулі ў трагічных абставінах у мінулым і пазамінулым гадах.
Адзначым таксама, што BelarusDocs — гэта кінафестываль, на якім кожны глядач можа стаць сябрам журы. Для гэтага дастаткова запоўніць адмысловую анкету на сайце, паглядзець усе фільмы праграмы і ацаніць іх.
Цяпер чытаюць
Галіна Дзербыш казала пракурору: «Як памру, буду да ўсіх вас ноччу прыходзіць». І жыццё ўжо дагнала яе суддзю і сведак. Гісторыя пенсіянеркі, якой далі 20 гадоў калоніі1
Каментары