Тэолаг: Выхад УПЦ з-пад кіраўніцтва Маскоўскага патрыярхата адбыўся, і ён носіць не тактычны, а стратэгічны характар
УПЦ МП сёння абвясціла пастановы пазачарговага Сабора. Сенсацыяй стаў выхад з-пад кіраўніцтва Маскоўскага патрыярхата. Тэолаг Наталля Васілевіч тлумачыць, што значыць гэта заява.
Выхад з-пад кіраўніцтва Маскоўскага патрыярхата адбыўся, і ён носіць не тактычны, а стратэгічны характар. У рашэнні Сабора ёсць слова «поўнай незалежнасці». Дасюль незалежнасць была няпоўнай.
Чарговым доказам таго, што УПЦ імкнецца менавіта да аўтакефаліі, ёсць пункт пра тое, што яна думае пра запачаткаванне уласнага міраварэння. Гэта значыць самастойна вырабляць святое міра, якое выкарыстоўваецца ў таемстве мірапамазання, якое ў Праваслаўнай царкве адбываецца разам з хрышчэннем. А гэта адзін з атрыбутаў і сімвалаў незалежнасці Праваслаўнай царквы.
Калі каментаваць заяву УПЦ, што стасункі з РПЦ Царква не рве — то з ёй не парваў нават Канстанцінопальскі патрыярхат. Нават Праваслаўная царква Украіны (найбольшая Праваслаўная царква краіны, якая мае прызнанне Канстанцінопальскага патрыярхата) парвала толькі пару дзён таму, калі прыняла рашэнне перастаць памінаць патрыярха Кірыла ў дыптыхах, то-бок выключыла ягонае імя з памінання на набажэнствах.
У кананічным праве ёсць розныя інтэрпрэтацыі таго, што ёсць аўтакефальнай Царквой. Сама ПЦУ таксама з’яўляецца аўтакефальнай у працэсе станаўлення.
Але на прыкладзе нядаўняга абвяшчэння аўтакефаліі Ахрыдскай архіепіскапіі (нядаўна Праваслаўная царква Паўночнай Македоніі атрымала прызнанне незалежнасці ў Канстанцінопалі) бачна, што гэта гнуткая сістэма.
УПЦ будзе імкнуцца да аўтакефаліі, але шляхі прызнання пакуль няясныя. Многае будзе залежыць ад пазіцыі іншых памесных цэркваў, а таксама таго, пра што УПЦ зможа дамовіцца з ПЦУ. Магчыма, будзе нейкі пераходны стан.
У нейкай перспектыве магчымае аб'яднанне ПЦУ і УПЦ — форма і тэрміны будуць залежаць ад розных удзельнікаў працэсу перамоваў.
Проста зараз гэтага не адбудзецца па дзвюх прычынах. Па-першае, прадстаўнікі цэркваў доўга клялі адзін аднаго як найгоршых ворагаў. Шмат негатыву і нянавісці накапілася, стварылася такое напружанне. Па-другое, няясна, паводле якой мадэлі аб’ядноўваць структуры, бо ніхто не хоча згубіць уплыў і рэсурсы пры аб’яднанні.
Але ў свеце таксама ёсць прэцэдэнты суіснавання дзвюх аўтакефальных цэркваў — юрысдыкцыі ў дыяспары. Ёсць эстонская мадэль суіснавання дзвюх паралельных юрысдыкцый. У цэлым гэтае пытанне да канца ў праваслаўі не ўрэгуляванае. Гэта як бы анамалія, але на практыцы такое здараецца.
Чытайце таксама:
Сабор УПЦ МП абвясціў дэмарш патрыярху і заявіў пра самастойнасць Царквы
Цяпер чытаюць
Колькасць судоў па палітычных крыміналках зменшылася ў разы13
Каментары