20 ліпеня сваё 25-годзьдзе адсьвяткаваў адзін зь лідэраў незарэгістраванага "Маладога фронту" Зьміцер Дашкевіч. "Наша Ніва" не магла прамінуць такое даты й прымеркавала гутарку са Зьмітром да ягонага юбілею.
Зьмітру Дашкевічу 25 гадоў. Зь іх паўгоду ён адсядзеў на «сутках».
20 ліпеня сваё 25-годзьдзе адсьвяткаваў адзін зь лідэраў незарэгістраванага «Маладога фронту» Зьміцер Дашкевіч. «Наша Ніва» не магла прамінуць такое даты й прымеркавала гутарку са Зьмітром да ягонага юбілею.
«НН»: Зьміцер, найперш хачу павіншаваць цябе ад імя ўсёй рэдакцыі зь юбілеем.
Зьміцер Дашкевіч: Дзякуй.
«НН»: Што для цябе значыць гэта дата ў 25 гадоў?
ЗД: Па шчырасьці, нават не было часу, каб адсьвяткаваць народзіны, ня тое, што задумвацца аб значнасьці падзеі. Сустрэў юбілей як шараговую падзею, без залішняй пампэзнасьці і філязофскіх розмыслаў.
«НН»: Ці думаў, калі ў 2000 годзе ўступаў у «Малады фронт», што праз чатыры гады станеш адным зь лідэраў арганізацыі?
ЗД: Найхутчэй, не. Бо нейкае кіраўніцтва ў мяне ніколі не было самамэтай. Але так склалася, і я ні аб чым не шкадую.
«НН»: Зьміцер, сёньня для вялікай колькасьці моладзі ты неаспрэчны аўтарытэт у многіх пытаньнях. Ці адчуваеш адказнасьць за гэтых маладзёнаў?
ЗД: Канечне. Спрабуеш не расчароўваць іх. Узважваеш кожнае сваё слова і учынак.
«НН»: Ці шкадаваў калі, што зьвязаў сваё жыцьцё з «МФ»?
ЗД: Ніколі! І нават не задумваўся аб гэтым. Я ўдзячны Госпаду, што ён прывёў мяне ў гэтую арганізацыю.
«НН»: Хто для цябе Севярынец?
ЗД: Найперш сябар і паплечнік, які ведае, як табе дапамагчы ў складаны момант. Таксама настаўнік, ён шмат чаму навучыў мяне ў жыцьці. А яшчэ Севярынец – эталён беларускага палітыка. Такіх самаахвярных палітыкаў, як Паша, паболей бы.
«НН»: Ці не баісься трапіць на «хімію» ці ў турму як той жа Севярынец ці Фінькевіч?
ЗД: А чаго тут баяцца? Я не напружваюся на гэты конт; калі так трэба, то сяду. Я ўжо думаў, што буду сядзець пасьля выбараў. Сьледчыя КДБ зьбіралі матэрыял на мяне, каб перадаць у пракуратуру. У нашай краіне кінуць чалавека за краты не праблема, але пакуль я на волі, буду працягваць змаганьне.
«НН»: Ці спыняць улады крымінальны перасьлед «маладафронтаўцаў»?
ЗД: Не хачу нічога загадваць па гэтым пытаньні. Гэта ўсё вельмі балюча, але я спадзяюся на лепшае.
«НН»: Хутка зьезд «МФ». Ці гатовы да таго, што цябе не пераабяруць на старшынства?
ЗД: Кіраваньне ня ёсьць для мяне самамэтай, але ў мяне ёсьць канкрэтная праграма дзейнасьці арганізацыі, і, я думаю, удзельнікі зьезду падтрымаюць мяне.
«НН»: Якую можаш даць ацэнку дзейнасьці салігорскіх «маладафронтаўцаў»?
ЗД: У Салігорску яшчэ маладая, але вельмі актыўная структура. Яны малайцы. І салігорцы павінны стаць узорам для «маладафронтаўцаў» у іншых гарадох.
«НН»: Колькі часу ад першага арышту ў 2002-м ты сумарна адседзеў на сутках?
ЗД: Журналісты падлічылі, што дзесьці паўгоду. Канечне, стаміўся жахліва, але, калі сяджу, значыць, гэта некаму трэба.
«НН»: Ці маглі, на твой погляд, падзеі на Плошчы скласьціся іначай?
ЗД: Маглі. Праўда, толькі 19 сакавіка. Астатнія чатыры дні моладзь проста адстойвала гонар беларускай апазыцыі.
«НН»: Нядобразычліўцы закідаюць «МФ» празьмерную рэлігійнасьць. Што ты адкажаш на такія закіды?
ЗД: Скажу, што адзін чалавек, які стаіць на падмурках Хрыста, зробіць нашмат болей за тысячу бунтароў, які ня ведаюць чаго яны хочуць і на якіх маральных каштоўнасьцях яны стаяць. Я сам стаў вернікам адносна нядаўна. Хаджу ў пратэстанцкую царкву, вывучаю Біблію. З гэтага часу я шмат чаго зразумеў.
«НН»: Зьміцер, ці апраўданыя любыя сродкі змаганьня дзеля дабра Бацькаўшчыны?
ЗД: Не. Як напісана ў Бібліі, ніколі не пераможаце, калі будзеце змагацца незаконнымі сродкамі. Наша барацьба і ёсьць моцнай дзякуючы свайму маральнаму аспэкту.
«НН»: Ці ўважаеш ты сябе за шчырага палітыка?
ЗД: Я імкнуся да гэтага. Не бывае беззаганных людзей, і я тут не вынятак. Але спрабую выправіць свае памылкі. Не крыўдую на крытыку і заўвагі.
«НН»: Якія ў цябе зацікаўленасьці, апроч палітыкі?
ЗД: Так склалася, што «МФ» для мяне ўсё. Я цалкам аддаюся арганізацыі і змаганьню. На астатняе, акрамя вучобы, папросту не застаецца часу.
«НН»: Зьміцер, а ці ня думаеш яшчэ жаніцца?
ЗД: Пакуль што не. Трэба спачатку свабоды для краіны дамагчыся, а ўжо потым і пра вясельле думаць.
Каментары