Віктар Бабарыка думаў стварыць банк для эмігрантаў — але вось чаму адмовіўся ад гэтай ідэі
На сустрэчы ў Вільні Віктар Бабарыка прызнаўся, што цяпер знаходзіцца ў пошуку працы.
У былога палітвязня і банкіра на сустрэчы спыталі, ці не хоча ён распрацаваць праграму эканамічнага развіцця Беларусі ці нават стварыць нейкае падабенства кабінета міністраў у выгнанні.
Віктар Бабарыка прызнаўся, што не бачыць сэнсу ў гэтым. Маўляў, імаверна, справа высакародная. Але сам ён не займаецца праектамі на вельмі аддаленую перспектыву.
Тое, што ён плануе рабіць, гучыць у простым лозунгу: «Калі не можаш выратаваць краіну — ратуй людзей. Калі не можаш дапамагчы краіне — дапамагай людзям». Такі падыход яму бліжэйшы.
Зараз Бабарыка знаходзіцца ў пошуку працы, бо лічыць: каб працаваць у палітычным полі, неабходна мець нейкі заробак — і толькі тады чалавек будзе працаваць без думак аб уласнай выгадзе.
«Я, калі выйшаў, сказаў, што банкаўская сфера для мяне закрытая. Бо я ўпэўнены: нельга ўбудавацца ў сістэму, якая для цябе чужая. Я быў менеджарам у беларускай банкаўскай сістэме, напэўна, быў бы цікавы ў расійскай. Але наўрад ці я быў бы цікавы ў нямецкай. Таму што я проста яе не ведаю — там зусім іншыя прынцыпы. Таму я проста выкрасліў банкаўскую сферу са спісу маіх прафесійных інтарэсаў».
Але аднойчы размова зайшла аб тым, што ў беларусаў хапае праблем з банкамі: ад адкрыцця рахункаў да фінансавання малога і сярэдняга бізнэсу. Прагучала ідэя, што Бабарыка, з яго ведамі, мог бы паспрабаваць зрабіць банк эмігрантаў.
«Я неяк пасміхнуўся, але падумаў, што, імаверна, тэма можа быць цікавай. Але тут мне сказалі магічнае слова — ЕБРР (Еўрапейскі банк рэканструкцыі і развіцця). А мы, як Белгазпрамбанк, былі самым буйным яго партнёрам. І раптам у мяне з’явілася думка: у ЕБРР звярнуліся амаль што ўсе асноўныя праграмы. Ім банк эмігрантаў для развіцця малога і сярэдняга бізнэсу мог бы быць цікавы».
Віктар Бабарыка патэлефанаваў туды і спытаў, дзе ж ЕБРР зараз працуе. Высветлілася, што банк не працуе ва Усходняй Еўропе — сышоў у Афрыку.
«Я кажу: «А фандаванне ў Польшчы можна зрабіць?». Яны адказваюць: «У Польшчы — зробім. У Германіі не зробім, а ў Польшчы можам». І я раптам падумаў: калі еўрапейскі банк будзе партнёрам, ідэя мае права на існаванне. Я ўваскрэс: значыць, трэба займацца».
Але потым ён сустрэў людзей, якія займаюцца фінтэхам, і калі пачаў ім распавядаць, як бачыць новы банк, высветлілася, што сэнсу ўсё ж няма.
«Напрыканцы 2010‑х гадоў Белгазпрамбанк агучыў лозунг: «Мы заб'ём усе банкі і застрэлімся апошнімі». Ён, аказваецца, правільны. Таму рабіць банк, які адназначна адразу трэба застрэліць, — сэнсу няма ніякага. І зараз якраз абмяркоўваецца сістэма выбудоўвання іншых прынцыпаў фармавання фінансавага інстытута і вырашэння праблем у межах фінансавых інстытутаў па-за межамі традыцыйнага банкаўскага бізнэсу. І таму сама ідэя банка няправільная — у мяне ёсць адчуванне, што цягам 5 гадоў банкі ўсе застрэляць».
Таму тым, хто казаў Бабарыку пра стварэння банка для эмігрантаў, той параіў стварыць касу ўзаемадапамогі.
Каментары