«Jak pieški». Pra Anisim, Kanapackuju i Prakapieniu

Toje, što Anisim i Kanapackuju nie zarehistravali kandydatami ŭ deputaty, — heta narmalna. Heta pakazčyk navat nie taho, što ŭ Biełarusi niama publičnaj palityki — jaje niama tamu, što i nie było, i navat kali b jaje, choć by dla imitacyi, ułady pačali kanstrujavać, na heta jašče, z tempami pa 2 čałavieki za 4 hady, vielmi šmat času b spatrebiłasia.

Čytajcie taksama: Anisim, Kanapackaja, Hubarevič, Chalip nie zarehistravanyja ŭ jakaści kandydataŭ u deputaty

Heta jakraz pakazčyk taho, što ŭłada jaje, to-bok publičnuju palityku, navat u imitacyjnych metach dazvalać nie źbirajecca.

Z Anisim tak niekalki sumna atrymałasia. Niejak cicha pastavili, niejak cicha adchilili, sama jana tam vielmi cicha adsiedzieła. Biełarusizacyi nie praviała, niejak i bieź jaje jana, jak moža, tak i idzie. Sumnavataja karcina ad taho, što zastajecca ŭražańnie, što čałavieka jak piešku pasovali, dy i ŭsio.

Z Kanapackaj ža prosta śmiešna vyjšła. Paśla svaich «vybaraŭ» ad vialikaha rozumu čałaviek tak pryhoža kazaŭ, što atrymaŭ realnuju elektaralnuju pieramohu. Zusim niadaŭna papiščała pra rejtynhavaha palityka. Nu i ŭsio — skončyłasia palityka, dy jašče i rejtynhavaja.

Pracadaŭca razarvaŭ kantrakt — heta tak nazyvajecca, a nie «palityka».

Nijakaj złaradnaści, prosta kanstatacyja: navat kali vykazać zdahadku, što i na hety raz ułada kahości tudy prapuścić, heta nie budzie značyć absalutna ničoha. Razynkaj usiaho hetaha voś kvazi-palityčnaha žyćcia ŭ Biełarusi zastajecca taki momant. Vychad na bolš-mienš adnosna prystojny ŭzrovień (kandydat u prezidenty ci deputat) zaŭsiody, pa tych ci inšych pryčynach, stanovicca situacyjnym i, jak preziervatyŭ, adnarazovym.

Nichto jašče ŭ krainie nie bałatavaŭsia ŭ prezidenty dva razy i doŭha jašče nichto z tych, chto nie ź sistemy, nie budzie deputatam dva razy. Heta robicca dla taho, kab pakazvać i elektaratu, i Jeŭropie, i ŭsim achvočym, što ludzi z apazicyi, jakija ŭ niejki momant apynulisia na bačnych rolach — heta vypadkovyja piersanažy, a nie palityki. Heta značyć, u cełym apazicyja — marhinalnaja, a luby vychad kudyści — heta vypadkovaść. Palitykaŭ niama, jość pieški.

Padobnym čynam Łukašenka pavodzić siabie i sa svaimi «elitami». Biaskonca tasuje čynoŭnikaŭ, demanstrujučy, što jon budzie vyrašać, dzie i chto pracuje niezaležna ad čaho b tam ni było — vopytu, stažu, pierśpiektyŭ, zasłuh. Vyrašaje jon, tamu što palityk jość adzin — jon. I kali jon takim čynam pavodzić siabie sa «svaimi», to vielmi dziŭna, što niechta spadziajecca, što z «čužymi» jon budzie pavodzić siabie inakš.

Naohuł kažučy, hety post — jon zbolšaha pra toje, ci sapraŭdy IT-łabizm zaradžaje ŭ našaj krainie palityku. Tema, jakaja aktyŭna abmiarkoŭvajecca ŭ stužcy apošnimi dniami.

Dyk voś, pytańnie hetaje lažyć trochi ŭ inšaj płoskaści. Jak šmat u Prakapieni šancaŭ zachavać svoj łabiscki i «palityčny» patencyjał paśla taho, jak nieabchodnaść u mienavita jaho prysutnaści na jaho ciapierašnich pazicyjach źniknie. I čym jon u hetym sensie budzie adroźnivacca ad Anisim i, darečy, ad inšaha, nieadušaŭlonaha pradmieta — pieški?

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0