Žurnalistka kranalna raźvitałasia z rečami, pakinutymi na radzimie
«Ja dumała, što ŭžo pražyła bol emihracyi, ale ŭčora daviedałasia, što baćki razdajuć majo adzieńnie i abutak… i mianie TAK stryhieryła! Niepatrebna mnie toje adzieńnie, ale nibyta abryvajecca choć niejkaja nadzieja na viartańnie dadomu», — napisała ŭ sacsietcy X žurnalistka Julija Matuzava.
U Julii baćki prasili zhodu, kab razdavać jaje rečy znajomym, a paźniej jana zrazumieła, što jejnaha ŭ Biełarusi zastajecca ŭsio mienš.
«Maje rečy, majo minułaje žyćcio ŭžo bolš za dva hady zachoŭvajucca ŭ baćkoŭskaj kvatery ŭ zvyčajnych skrynkach. Pytańniem času było što ź imi zrabić. U mianie i ŭ majoj siamji ŭsio ž vyśpieła hatoŭnaść razabrać tyja skrynki», — raskazvaje žurnalistka.
Julija Matuzava zjechała ź Biełarusi ŭ červieni 2021 hoda «na miesiac u kamandziroŭku ad redakcyi». Tady jana pracavała na Jeŭraradyjo. U Varšavu ŭziała samaje nieabchodnaje. Z vypravy viarnucca na radzimu nie moža. Na jaje raspačali kryminalnuju spravu za toje, što žurnalistka. Bol emihracyi dajmaje dahetul, pryznajecca jana.
«Ja nikoli nie płanavała zjazdžać u inšuju krainu tak nadoŭha, tamu ŭsprymaju hety vopyt vymušanym i, viadoma, niespraviadlivym. Maju siamju, blizkich siabroŭ ja nie bačyła ŭžo bolš za dva hady. Sumuju pa rodnych miaścinach, pa Minsku, kvatery, mahčymaści naviedvać baćkoŭ na vychodnyja i pracavać žurnalistam doma», — kaža jana.
Jaje novym, časovym domam stała Ispanija.
Julija kaža, što najdaražejšaje i patrebnaje baćki joj pryvieźli. Ale jaje historyja nie ŭnikalnaja. Šmat chto ź biełarusaŭ vypraŭlaŭsia na čužynu niehatovymi sa spadzievam chutkaha viartańnia. Ciapier ža minuli hady i blizkim davodzicca zajmacca pakinutymi rečami.
«Maje knihi, karciny, jakija sama malavała, suvieniry z padarožžaŭ — zastajucca ŭ baćkoŭ i nie buduć razdavacca. A pryvieźci ich mnie davoli składana. Dy i ja pakul žyvu ŭ maleniečkaj studyi, dzie prosta niemahčyma ŭsio raźmiaścić», — adznačaje Julija.
Žurnalistka z tych biełarusaŭ, jakija płanujuć viarnucca na radzimu, «kali niešta tam źmienicca». Dumki, što viartańnia nie budzie ŭvohule, jana nie dapuskaje.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆHladzicie taksama:
«Maci pieradaje mnie zakatki». Biełarusy ŭ emihracyi dzielacca, jakija padarunki paprasili z radzimy
Ciapier čytajuć
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1818
Kamientary