«Trava tvaja, a piasok dziaržaŭny!» Biełarusy aburanyja štrafami za «kradziež» piasku
Infarmacyja pra toje, što ŭ Biełarusi praduhledžany niemały štraf za samavolnaje kapańnie piasku, vyklikała sapraŭdnuju buru abmierkavańniaŭ u sacyjalnych sietkach.
Biełaruskija čynoŭniki nahadali hramadzianam: pavodle zakona ŭsie nietry ŭ krainie naležać dziaržavie. Heta aznačaje, što biez adpaviednaha dazvołu zdabyča navat banalnaha piasku, hraviju ci hliny kateharyčna zabaroniena.
Parušalnikaŭ čakajuć surjoznyja finansavyja sankcyi. Dla fizičnych asob štraf składaje da 30 bazavych adzinak (na siońnia heta 1350 rubloŭ). Indyvidualnyja pradprymalniki mohuć stracić 4500 rubloŭ, a jurydyčnyja asoby — ažno 13 500 rubloŭ. Bolš za toje, kali piasku zdabyli šmat, sprava moža pieraraści ŭ kryminalnuju.
Karystalniki sacsietak adreahavali na hetyja napaminy z dolaj ironii i abureńnia. Najbolšuju kolkaść łajkaŭ sabrała pytańnie:
«A kolki budzie kaštavać bočka daždžavoj vady ŭ vioscy?»
«Nie padkidvajcie im idej», — adkazvajuć aŭtaru inšyja kamientatary.
Na druhim miescy pa papularnaści pytańnie:
«A što naohuł naležyć narodu?»
Adkaz pryjšoŭ chutka:
«Padatki».
Mnohija ludzi sprabavali vyśvietlić jurydyčny bok spravy: maŭlaŭ, pavodle jakoha mienavita zakona nietry raptam stali dziaržaŭnymi? Im nahadvajuć, što hetaja norma zamacavanaja ŭ artykule 13 Kanstytucyi krainy.
«Trava za 10 mietraŭ ad płota — tvaja, a piasok — dziaržaŭny)))», — zaŭvažaje niechta, namiakajučy na štrafy za niaskošanuju travu kala pryvatnych padvorkaŭ.
Inšyja čytačy zaŭvažajuć:
«Niejak raniej było, što ŭsio pa zakonie naležała narodu».
Dyskusija zakranuła i fiłasofskija pytańni:
«A dziaržava — heta chto?» — cikavicca adzin z udzielnikaŭ. «Złodziei», — rezka adkazvajuć jamu ŭ kamientarach.
«Dziaržava — heta prosta nazva, bo bieź ludziej niama dziaržavy!!!», «Nietry dziaržaŭnyja, a dziaržava — heta ludzi!» — dadajuć inšyja.
Niechta zadajecca łahičnym pytańniem:
«A ci dziaržava vyrablała hety piasok?»
Ahulny nastroj kamientataraŭ śviedčyć pra razdražnieńnie pastajannymi zabaronami:
«Niešta zanadta šmat štrafaŭ na nas zvaliłasia, kudy ni stupi — usiudy štrafy», «Hety hod abvieščany hodam štrafaŭ».
Ludzi zadajucca rytaryčnymi pytańniami:
«A za što jašče płacić?», «A padatak za pavietra kali budzie?», «A dychać jašče možna?» i ŭrešcie — «A dzie tady piasok brać?».
Niekatoryja vykazvańni hučać vostra: «A što naležyć narodu? Napeŭna, štrafy, padatki, padvyšanyja ceny na ŭsio, mizernyja zarobki, piensii i pavyšany piensijny ŭzrost. Dziakuj uradu i dziaržavie choć za heta pieraličanaje».
Ludzi kažuć: «Moža, para mianiać sistemu dziaržaŭnaha kiravańnia?»
U inšym videa ludzi abmiarkoŭvajuć ceny na piasok u roznych rehijonach. Jak vynikaje z kamientaroŭ, ceny istotna roźniacca.
Naprykład, u Barysavie minułym letam za 20 ton piasku treba było zapłacić 200 rubloŭ. Hetaj viasnoj u Lubani prapanujuć dastavić taki ž abjom za 280 rubloŭ, u Breście — za 250, a ŭ Viciebsku cana ŭźlataje da 560 rubloŭ. U Maładziečnie i Homieli za mašynu piasku prosiać užo 700 rubloŭ. Samym darahim akazaŭsia Mahiloŭ — tam za dastaŭku daviadziecca vykłaści ad 800 da 1000 rubloŭ.
Ludzi taksama pryvodziać detalovyja rascenki: košt siejanaha piasku składaje prykładna 18 rubloŭ za tonu, a kožny kiłamietr dastaŭki abychodzicca jašče na 7 rubloŭ.
Ciapier čytajuć
«Dyk dadomu zabiary ałkaša abascanaha i vychodžvaj». Małady zahadčyk adździaleńnia balnicy nie strymlivaje siabie ŭ vyrazach u sacsietkach18
Kamientary
Stać nacyjaj i samastojna vyrašać svoj los - 🙅♂️
Ci apłatu za zdabytyja litry ŭviaduć hetyja "dziaržaŭnyja" złodziei?