Navukoviec patłumačyŭ, čamu ŭ Minsku bolš pachmurnych dzion, čym na «tumannym Albijonie»
Navukovy supracoŭnik łabaratoryi klimatyčnych daśledavańniaŭ Instytuta pryrodakarystańnia NAN Biełarusi Ivan Bujakoŭ adznačaje, što ŭjaŭleńnie pra Łondan jak pra pastajanna šery, tumanny i daždžlivy horad užo šmat u čym sastarełaje, piša sb.by.
Pavodle klimatyčnych danych, u Minsku za hod byvaje prykładna 23—35 całkam jasnych dzion, kali na niebie niama nivodnaha vobłaka. U Łondanie takich dzion značna bolš — ad 45 da 60. Pachmurnych dzion u biełaruskaj stalicy naličvajecca kala 167—177 za hod, a ŭ brytanskaj — prykładna 140—160.
Adnoj z pryčyn navukoviec nazyvaje reljef. Łondan raźmieščany ŭ adnosna nizkaj miascovaści — prykładna na vyšyni 20—30 mietraŭ nad uzroŭniem mora. Minsk znachodzicca značna vyšej: ad kala 180 mietraŭ u rajonie Šabanoŭ da amal 270 mietraŭ kala stancyi mietro «Spartyŭnaja». Vilhotnaje pavietra, traplajučy na ŭzvyššy, padymajecca, achałodžvajecca i ŭ vyniku spryjaje ŭtvareńniu nizkich abłokaŭ i tumanaŭ.
Jašče adzin čyńnik — hieahrafičnaje stanovišča Biełarusi. Praz terytoryju krainy rehularna prachodziać atłantyčnyja cykłony, jakija prynosiać vialikija masy vilhotnaha pavietra. Heta spryjaje farmavańniu ščylnaj vobłačnaści.
Treciaja pryčyna — tempieraturnyja inviersii, asabliva charakternyja dla pieryjadu z kastryčnika da sakavika. Padčas antycykłonaŭ tempieratura časam pavyšajecca z vyšynioj: nad chałodnym pryziemnym pavietram utvarajecca bolš ciopły słoj, jaki pracuje jak svojeasablivaja «viečka». Jon pieraškadžaje vilhaci i chałodnamu pavietru padymacca vyšej. U vyniku vilhać nazapašvajecca kala ziamli, achałodžvajecca i ŭtvaraje sucelnuju šeruju vobłačnaść.
U Łondanie situacyju častkova źmiakčaje blizkaść da mora. Marskija bryzy mohuć raśsiejvać vobłačnaść, tamu, niahledziačy na reputacyju «tumannaha Albijona», brytanskaja stalica ŭ siarednim maje bolš jasnych dzion i mienš pachmurnych, čym Minsk.
Stała viadomaja asoba rabočaha «Biełaruśkalija», jaki zahinuŭ pry abrušeńni hornaj parody1
Kamientary