U Amerycy mienavita jany najčaściej stanoviacca kandydatami ŭ prezydenty. Adnak tamaka ich nie pryznačajuć, a vybirajuć. Našy vobłaści — nia štaty. U słovie «abłvykankam» hałoŭnaja častka — «vykanaŭčy». Vertykalny stryžań u chrybcie nie daje kiraŭnikam razahnucca. Pryznačanyja źvierchu, jany tolki «vierchu» padkantrolnyja i na papularnaść u narodzie mohuć nie zvažać. Inačaj ci ŭtrymaŭsia b u Horadni Ŭładzimier Saŭčanka? I ci lez by vaŭkavyski Barys Batura ŭ Mahiloŭ? U Amerycy jany byli b hubernatarami. Chto jany ŭ Biełarusi? Postaci kiraŭnikoŭ abłaściej u artykule Źmitra Dryhajły.
Staražył
Uładzimier Andrejčanka — unikalny kiraŭnik vobłaści. U listapadzie jon, kali čaho nia zdarycca na sienažaciach, adśviatkuje dziesiacihodździe svajho kiravańnia. Redkamu čynoŭniku vyšejšaha ranhu ŭdałosia b prabyć chaj sabie j nia pobač, ale ŭsio ž poruč z prezydentam 10 hadoŭ.
Tyja, chto pracavaŭ z Andrejčankam, havorać ab jaho biezynicyjatyŭnaści, ab kiravańni z pazycyjaŭ «čaho žadajecie?». «Kali jamu zahadajuć skinuć bombu na Smalensk, jon, mahčyma, i admovicca, ale dobra padumaje, — kažuć u Viciebsku. — Adnych jaho «dasiahnieńniaŭ» u halinie sielskaj haspadarki dziesiać razoŭ chapaje dla adstaŭki». Toje samaje ŭ vobłaści i z pramysłovaściu. Tolki Navapołacak ź jaho naftachimijaj ratuje.
Inšyja tłumačać, što ŭsio heta — nie vina, a biada Andrejčanki. Maŭlaŭ, samaja składanaja vobłaść. Siaredni kontur hiektara pola ŭ Viciebsku — 2,7, što ŭ pierakładzie na zvyčajnuju movu značyć «hara na hary, les na lesie». A Andrejčanka — pravierany čałaviek. Rabočy koń. Zorak ź nieba nie chapaje, ale patrebny na svaim miescy mienavita ŭ hety čas, kaža adzin dobry znajomy viciebskaha staršyni. U zvadki nia lezie. Vialikaha koła znajomych za miažoj nia maje. Tut možna pryhadać chiba padpisanaje ŭ vieraśni 2001 h. pahadnieńnie ab supracoŭnictvie miž Viciebskim abłvykankamam i ŭradam Maskvy. Ale vynikaŭ taho supracoŭnictva nichto nia bačyŭ.
Šumu Andrejčanka paźbiahaje, u adroźnieńnie ad byłoha kalehi Daŭhalova. Pracuje cicha, daviaraje tolki asabista padabranym ludziam. Tamu ŭ jahonym aparacie nievialikaja ciakučka kadraŭ. Nichto nie pajšoŭ ad Andrejčanki z skandałam. Na «Słavianskim bazary» źjaŭlajecca, ale na trecich rolach. Taki sabie aktor masoŭki. Pośpiechaŭ niama, ale i pravałaŭ jaŭnych — taksama. Prykładna tak ža jon pracavaŭ by na luboha inšaha načalnika — na Šuškieviča, Paźniaka ci Kiebiča.
Kali Andrejčanku pryznačali, miascovyja elity mierkavali, što heta — časovy čałaviek, miesiacy na try. Byli ž tady ŭ vobłaści macniejšyja kreatury — Piotra Drazdoŭ (kiruje Viciebskim harvykankamam), Uładzimier Hryhorjeŭ (pasoł Biełarusi ŭ Rasiei). Ale Andrejčanka vo i da «kruhłaj daty» padbirajecca cichaj sapaj.
«Zmahar» za ŭradžaj
Damaškievič kiruje Mienščynaj amal piać z pałovaj hadoŭ. Kiruje apantana. Voś, da prykładu, dźvie cytaty ź infarmacyjnych abviestak Mienabłvykankamu, pryśviečanych «bitvie za ŭradžaj». 14 žniŭnia 2003 h.: «Rekamendacyi kiraŭnika dziaržavy ab nieabchodnaści ŭličvać u idealahičnaj pracy pazytyŭny vopyt, nazapašany jašče ŭ hady SSSR, u Mienskaj vobłaści ŭspryniatyja jak kiraŭnictva da dziejańnia. Dla idealahičnaha absłuhoŭvańnia ŭboračnaj pary ŭ vobłaści stvorany 22 rehijanalnyja štaby arhanizacyjna-idealahičnaha zabieśpiačeńnia, 127 rajonnych i 237 sielskich infarmacyjna-prapahandysckich hrup. Adrodžana i takaja forma nahladnaj ahitacyi i prapahandy ŭ bitvie za ŭradžaj, jak bajavyja listki, tematyčnyja infarmacyjnyja biuleteni, «małanki». Kiraŭnikam vykankamaŭ rekamendavana ŭ rajcentrach i na centralnych siadzibach kałhasaŭ i saŭhasaŭ u honar pieradavikoŭ spabornictva ŭzdymać ściahi pracoŭnaj słavy».
Na dva tydni raniej, 30 lipienia: «Pastanovaju abłvykankamu z 30 lipienia dla čynoŭnikaŭ usich ranhaŭ — ad kałhasnaha da abłasnoha — roŭna na miesiac uviedzieny 16-hadzinny pracoŭny dzień: z 6.00 ranicy i da 22.00 uviečary biez vychodnych».
A jašče za 15 dzion da taho, 15 lipienia, Damaškievič rapartuje Łukašenku: «Reakcyjaj na Vašu krytyku kiraŭnictva staličnaj vobłaści za niasvoječasovy raźlik sa zdatčykami sielhaspradukcyi dy prypiski stałasia pakarańnie blizu troch dziasiatkaŭ čynoŭnikaŭ. Vyzvaleny ad svaich pasadaŭ kiraŭniki Kleckaha j Łahojskaha vykankamaŭ, atrymali vymovy staršyni troch rajvykankamaŭ. Zvolnienyja dyrektary, hałoŭnyja buchhaltary dy hałoŭnyja ekanamisty piaci małakazavodaŭ».
U hetym uvieś Damaškievič: spačatku pazvalniać, paśla nastrašyć, a skončyć spravu ahitbryhadami dy doškami honaru. A raspačaŭsia «razhon» paśla 10 lipienia, kali Łukašenka daručyŭ Damaškieviču da 1 kastryčnika «navieści ŭ vobłaści idealny paradak». Pryčym dadaŭ, što heta — apošni šaniec.
Anatolu Małafiejevu, jaki kiravaŭ Mienščynaj u 80-ja, prypisvajecca klasyčnaja charaktarystyka vobłaści: «Mienščyna — jak prastytutka na skryžavańni: kudy b načalstva ni jechała — abaviazkova jaje zaŭvažyć».
Damaškievič z kahorty niepataplalnych. Znajomyja charaktaryzujuć jaho tak: «Vierna słužyć. U kiravańni navat nia žorstki, a biaźlitasny. Jaho ŭlubionaja sprava — źniać ci pryznačyć».
Na selektarnaj naradzie letam 2001 h. Damaškievič paabiacaŭ prezydentu sabrać u vobłaści 2,5 młn tonaŭ zbožža. Astatnija kiraŭniki kazali pra miljon-paŭtara. Łukašenka ź niedavieram: «Ty choć by dva miljony źbiary». A Damaškievič: «Pabačycie, źbiarom dva z pałovaj»… I «sabrali». A dakładniej — adrapartavali. 21 śniežnia Łukašenka navat uručyŭ Damaškieviču orden Ajčyny treciaj stupieni.
Ale potym vyjaviłasia, što j hadavy plan prodažu małaka dziaržavie ŭ vieraśni, i padvyšeńnie vałavoha zboru zbožža, i ŭsio astatniaje — miraž... Nu nie zabirać ža orden nazad!
Intelihient
U listapadzie budzie čatyry hady, jak Batura kiruje Mahiloŭščynaj. Budzie, kali da listapada jaho nie nakirujuć na bolš adkazny napramak. Batura maje imidž intelektuała i kampetentnaha kiraŭnika. Jaho ŭspryniali dziełavyja koły.
Uvieś čas prajaŭlaje inicyjatyvu, pilna sočyć za vykanańniem zaplanavanaha. Z admoŭnych rysaŭ — lubić umiešvajecca ŭ pracu padnačalenych, nahladaje za imi, nie dajučy prajavić «nizavuju» inicyjatyvu. Jašče, kaža Vasil Lavonaŭ, jahonamu aŭtarytetu škodzić žonka, jakaja, byvaje, prajaŭlaje biestaktoŭnaść u słovach.
U Batury pa-majstersku zaviazany halštuk, jahony imidž — pryludnaja miakkaść, intelihientnaść. Jon dobra kantaktuje z žurnalistami, nia robić roźnicy pamiž «česnymi» j «niačesnymi». Usimi svaimi pavodzinami demanstruje eŭrapiejskaść. I ŭsio heta vielmi kantrastuje z stylem papiaredniaha kiraŭnika vobłaści Michaiła Dražyna.
Ale eŭrapiejskaść Batury adnosnaja. Jon usio ž łukašenkaŭski čynoŭnik. Adsiul i inicyjatyvy kštałtu vykazanaj na pasiedžańni abłvykankamu 9 lipienia 2001 h.: «Miascovaja dziaržaŭnaja hazeta plus adna respublikanskaja pavinny być u kožnaj chacie Mahiloŭskaj vobłaści».
Batura maje šmat kantaktaŭ z rasiejskimi palitykami, jon — čałaviek adkryty. A patryjarch Maskoŭski Alaksij II navat uznaharodziŭ staršyniu ordenam Śviatoha kniazia Ŭładzimiera III stupieni. I jašče cikavaja akaličnaść. Pradstaŭniki vyšejšaha mienskaha čynavienstva kirujuć roznymi spartovymi halinami. Adziny rehijanał, jaki ŭvachodzić u hety klub, — jakraz Batura. Druhi termin kiruje biełaruskim valejbołam. Na pieršy, u 1999 h., jaho abrali jašče ŭ ranhu vice-premjera. Apošnija vybary «hałoŭnaha valejbalista» byli biezalternatyŭnyja, za Baturu vykazalisia ŭsie 48 prysutnych. Tut zadačy Batury — udzieł žanočaj zbornaj krainy ŭ finalnym turniry Alimpijady'2008 u Kitai.
Batura — haradzieniec, i ŭ Mahilevie jość hrupoŭki, jakija hladziać na jaho razdražniona. Jon čałaviek žorstki, pryncypovy, «upaŭvoka» bačyć sutnaść taho ci inšaha mierapryjemstva. Da prykładu, fest duchoŭnaj muzyki «Mahutny Boža»: Batura zvažaje na važnaść hetaha mierapryjemstva dla vobłaści, adčuvaje vielič duchovaha składniku, jaki prysutničaje ŭ feście. I nieadnaznačna stavicca da «Załatoha šlahieru», jaki za Baturam staŭ pravodzicca raz na dva hady. A «Mahutny Boža» — štohod.
Razam z tym za Batury z vulicaŭ Mahilova całkam źnikła biełaruskamoŭje. Raz mer Mahilova Šorykaŭ zachacieŭ viarnuć vulicy Leninskaj histaryčny nazoŭ Vietranaja. I atrymaŭ pračuchanku pa poŭnaj prahramie, bo «nie ŭzhadniŭ». A niadaŭna ŭ Białyničach na adkryćci domu kultury Batura kazaŭ pra słabuju prafesijnuju daśviedčanaść miascovaha čynavienstva. Uładzimier Kanaploŭ, što vystupaŭ paśla, skazaŭ: «Vy, spadar Batura, nia majecie racyi». Dyk toj padniaŭsia i demanstratyŭna vyjšaŭ.
Balšavik-zvarščyk
U Miensku Paŭłaŭ źjaviŭsia niečakana, u sakaviku 2000 h. Tady modnyja byli hazetnyja zahałoŭki kštałtu «Kałoda vyčarpałasia». Ale paśladoŭnaść Paŭłava na novaj pasadzie, jahony balšavizm i fanatyčnaja pracazdolnaść śviedčać ab tym, što Łukašenka streliŭ trapna. U apošnija hady stalica nahadvaje vialikuju budaŭničuju placoŭku: płošča Niezaležnaści, metro, Dom miłasernaści, Kamaroŭski rynak, padśvietka centru, Nacyjanalnaja biblijateka, vodny kompleks «Alimpijski», žyllovaje budaŭnictva... Plus pačatak budaŭnictva hipermarkietaŭ i handlovach centraŭ. I heta tolki viaršynia ajsberhu. Miensk — stalica, tut abjektyŭna bolš volny duch, padvyšany hradus apazycyjnaści. Paŭłaŭ spraŭlajecca z hetym na «vydatna». Što jamu Humanitarny licej, kali jon trymaje ŭ svaich rukoch usiu systemu adukacyi stalicy nastolki nadziejna, što, zdajecca, chutka jana zadychniecca! A biełaruskija klasy jašče ŭ Baranavičach davodziłasia začyniać. Šapiki niejkija, pradprymalniki, pierajmienavańni «Rakaŭskaj» u «Spartovuju» i «Płoščy Niezaležnaści» ŭ «Płošču Lenina» — što heta ŭsio ŭ paraŭnańni z perspektyvaj iznoŭ apynucca ŭ Baranavičach!
Darečy, Baranavičy, jak i Bieraście, dobra pamiatajuć Uładzimiera Załamaja, kali toj jašče byŭ staršyniom harkamu partyi. Da peryjadu jaho kiravańnia (1980—86) horad chutčej byŭ padobny na kiepskuju viosku. Załamaj zrabiŭ tut sapraŭdnuju revalucyju, pry im zabrukavali vulicy, naviali čyściniu. Potym byli Łapko, Dzičkoŭski i — Paŭłaŭ. «Zrabiŭ» vulicu Kamunistyčnuju, tamu što pobač žyŭ, davodziłasia kožny dzień pa joj jeździć. Zrabiŭ Saviecki praspekt, bo jon raspačynajecca jakraz z trasy Bieraście — Maskva i viadzie da vajskovaha avijazavodu, na jaki nieadnojčy zajaždžaŭ Łukašenka. Zabraŭ pad meryju budynak byłoha harkamu, u jakim paśla putču mieściłasia škoła mastactvaŭ.
Siadziba dobraja, ale Mienharvykankam — bolš utulny. I Ratuša pablizu. A dziela čaho ž uzvodziłasia? Dla hanarovych haściej. A chto ich tam budzie prymać? Naturalna, Paŭłaŭ. Ale dziela hetaha treba «lakalizavać palityčnuju baraćbu ŭ miežach Miensku dy nia dać razpaŭźcisia hetaj zarazie pa ŭsioj krainie». Heta — cytata z vystupu Łukašenki ŭletku 2001 h. A voś — śviažejšaje: «Stvaryli ŭtulnaje miesca. Mienharvykankam — ułaśnik. Pastvarali niejkija strukturki, addali hetym strukturkam hetyja płoščy, a jany zdajuć u arendu naprapałuju». Heta — z pasłańnia prezydenta parlamentu 16 krasavika 2003 h. Tady Alaksandar Łukašenka pryhraziŭ adpravić Paŭłava ŭ adstaŭku, kali toj terminova nia viernie hetyja pradpryjemstvy ŭ dziaržaŭnuju ŭłasnaść.
I hety vułkan — permanentny. Plus vybary, spartovyja mierapryjemstvy, historyi z hierbam dy himnam stalicy i šmat čaho jašče. Ciažka Paŭłavu z nami. I nam ź im taksama. A jak jašče «zvaryć» bieźlič umovaŭ i tendencyjaŭ u adnu stalicu? Tolki pa-balšavicku! I byvajuć momanty, kali naš balšavik atrymlivaje ścipłyja znaki padziaki za svaju pracu. Naprykład, 5 červienia minułaha hodu, kali prezydent uznaharodziŭ Paŭłava ordenam Pašany.
Na kantraście
Toje, što Vasil Daŭhaloŭ budzie adpraŭleny ŭ adstaŭku, sakretam nie było. U Bieraściejskaj vobłaści samy nizki pakaźnik siaredniaha zarobku pa krainie, samy vysoki ŭzrovień biespracoŭja — 3,9%. Tolki na 50% była letaś vykananaja dziaržaŭnaja zamova pa bulbie. Na pačatku hodu z Daŭhalovym sustrakaŭsia Łukašenka dy zapatrabavaŭ vypravić usie niedachopy da 1 sakavika. Toj nia zdoleŭ.
I 9 sakavika byŭ źniaty z pasady, na jakuju zastupiŭ były ministar Kanstancin Sumar. «Spačuvajem bieraściejcam: im iznoŭ nie paščaściła», — chitali hałovami Čyhir i Jarašuk. Maŭlaŭ, paśla Burskaha j Załamaja vobłaść isnuje biez haspadara. A miž tym, nia fakt, što nie paščaściła. Tak, Sumar — čałaviek staranny, niepubličny, saviecki. Ale jon, u adroźnieńnie ad Daŭhalova, — spakojny, nie nachabny, nie histeryčny, nia hruby. Tyja ž, chto pracavaŭ ź im u Bieraści, na rajonnym uzroŭni, dobra pra jaho adhukajucca. Navat da takoha: «Kiraŭnik ad Boha».
Asabista rasstaŭlaje kadry, ale moža pracavać i z užo «rasstaŭlenymi». Hałoŭnaje — davier. Arhanizuje pracu tak: pryznačaje kožnaha padnačalenaha adkaznym za nievialiki kavałak pracy, ažyćciaŭlaje z kožnym štodzionnuju kamunikacyju. Nie prymaje paśpiešlivych rašeńniaŭ. Dastupny, niehanarysty, uvažlivy, ale patrabavalny. Viedaje bieraściejcaŭ. A hałoŭnaje — nia schilny da napaleonaŭskich planaŭ, na što chvareŭ Daŭhaloŭ. Sumar ruchajecca pakrysie, mo tamu i maje medal «Za pracoŭnuju dobleść». Pryhadajma, jak pastupova, ale niaŭchilna ŭstaloŭvałasia i macavałasia padatkovaja mašyna. Z Sumaram za styrnom jana amal zabyłasia na chałasty chod.
Uładzimier Jarmošyn, kali Sumara pryznačali «na padatki», admysłova adznačyŭ «pryncypovaść dy skrupuloznaść» novaha kiraŭnika. Davodzicca i Sumaru, naturalna, płavać z astatnimi «ŭ adnym mory»: Sumar uvachodziŭ u infarmacyjna-prapahandysckuju hrupu pa Haradzienskaj vobłaści, a taksama źjaŭlaŭsia ŭpaŭnavažanym pradstaŭnikom prezydenta pa Haradzienskaj vobłaści. Zatoje jon, jak i Alaksandar Jakabson z Homielu, nie ŭvachodzić u skład savietu respubliki, moža skancentravacca na prablemach vobłaści. Ich paśla Daŭhalova zastałosia bieźlič.
Čužyniec
«Hety čałaviek moža na planerkach kryć matam na žančynaŭ. Niejak u razmovie z adnym padnačalenym Saŭčanka dazvoliŭ sabie vykazać u zapale: «Tvajoj hałavoj ćviki zabivać!» «Saŭčanka da hetaj pary ŭpeŭnieny ŭ tym, što va ŭsim śviecie strašenna nie chapaje charčavańnia», — raskazvajuć niadobrazyčliŭcy ŭ Haradzienskim vykankamie. «Typovy kiraŭnik z kompleksam Zachadu. Jamu tut usio čužoje. Vielmi baicca intelihiencyi, a tym bolš — Biełaruščyny», — havoryć Alaksandar Milinkievič.
Pryncyp ratacyi kadraŭ prydumany Łukašenkam, kab nie stvaralisia mafijoznyja kłany. Ale ŭ dačynieńni da Horadni — zachodniaje stalicy Biełarusi — jon maje vynikam pieratvareńnie horadu ŭ pravincyju. Krasamoŭnaja detal: z troch mastackich halerejaŭ, jakija tam isnavali, chutka zastaniecca adna. I halereja abjadnańnia mastakoŭ, i pryvatnaja halereja «Ŭ majstra» vymušanyja začynicca praź niemahčymaść zapłacić za śviatło, ciapło i vadu. Pakul trymajecca pryvatnaja halereja «Tyzenhaŭz». Saŭčanka miarkuje: mastaki pavinny sami zarablać hrošy.
U Horadni nie zastałosia nivodnaj biełaruskaj klasy. Składana sabie ŭjavić, što ŭ 1994 h. ich u horadzie było 75%.
Saŭčanka vyjšaŭ z ahrarnikaŭ. Kiravaŭ kałhasam. Kiraŭnikom byŭ siarednim. Były ministar sielskaj haspadarki Vasil Lavonaŭ kaža, što z 400 staršyniaŭ kałhasaŭ siońniašni haspadar Haradzienščyny zajmaŭ niedzie miesca dvuchsotaje. Jamu b prykłaści svaje viedy na novaj pasadzie — Haradzienščyna ž doŭhija hady pieršynstvavała ŭ ahrarnym kirunku siarod inšych abłaściej. Pieramožnyja tradycyi byli zakładzienyja jašče pry Klackovu, padoŭžanyja pry Dubku. Ale Haradzienščyna — čužaja ziamla dla Saŭčanki. I jon dla haradziencaŭ čužy.
Za apošni čas kiravańnia Saŭčanka atrymaŭ dźvie prezydenckija vymovy. Adnu — tym ža ŭkazam, jakim byŭ adpraŭleny ŭ adstaŭku Hienadź Navicki, a druhuju — sioleta, 29 studzienia, razam z astatnimi hubernatarami dy vice-premjeram Ciuciunovym, — za adstavańnie ŭ budaŭnictvie žyłych damoŭ. Saŭčanku niespakojna z usich bakoŭ. U Administracyi prezydenta chodziać čutki, što jon nie ŭtrymajecca na pasadzie da kanca hodu, jak i Damaškievič.
Sałdafon, ale svoj
Jakabson skončyŭ instytut inžyneraŭ čyhunačnaha transpartu, jaki ličycca ŭ Biełarusi adnoj z samych vialikich «kadravych kuźniaŭ». U siońniašnim Biełaruskim dziaržaŭnym universytecie transpartu vučylisia staršynia KDB Leanid Jeryn, premjer-ministar Siarhiej Sidorski, mer Homielu Lavon Barabanaŭ. Kolki hadoŭ Jakabson zajmaŭsia budaŭnictvam, potym jaho stali «pichać» pa partyjnaj linii i «zapichnuli» ŭ Śvietłahorsk. Skazać, što tam jamu było składana, — nie skazać ničoha.
Jakraz na jahonaje kiravańnie prypadaje epidemija ŚNIDu. Na pačatku 90-ch kolkaść chvorych rezka vyrasła, lik pajšoŭ na tysiačy. Na zahad Jakabsona «na vušy» byli pastaŭlenyja ŭsie prytony. Sytuacyju ŭdałosia ŭziać pad kantrol.
Pra Jakabsona kažuć: žorstki sałdafon bieź nijakaha tvorčaha pačatku. U paraŭnańni ź minułym kiraŭnikom vobłaści, Mikałajem Vajciankovym, jon prajhraje pa ŭsich rubrykacyjach. Vajciankoŭ sumniavaŭsia nakont słušnaści ahulnaha dziaržaŭnaha kursu, spračaŭsia z načalstvam, z padnačalenymi byŭ davoli miakki, jak čałaviek — niekanfliktny. Plus dobraja adukacyja. Jakabson ža — «vierny leniniec» i ŭsiudy pierastrachoŭvajecca. Niemcy, palaki źviartalisia da Jakabsona ź idejami cikavych investycyjnych prajektaŭ, ale jon paźbiahaŭ sustrečaŭ. Raz jon navat zaklikaŭ «nabracca mužnaści» dy admovicca ad pabracimstva Homielu z haradami, jakija nie prynosiać prybytku i karyści, — naprykład, z kitajskim Chuaniem. I razhortvać pabracimstva z haradami Niamieččyny: «Ad hetaha kitajskaha horadu tolki j karyści, što na ekskursiju tudy źjeździć».
Što dobraha zrabiŭ na pasadzie kiraŭnika Homielščyny? Zaasfaltavaŭ vuł.Savieckuju. Skončyŭ ramont budynku harvykankamu. Žartujuć: «Zamiest «Słavy KPSS» nadbudavali «ciubiaciejku». To bok zamiest demantavanaha nadpisu savieckaj epochi zrabili nieachajnuju nadbudovu-našlopku.
Letaś chadzili čutki, što Jakabsona pryznačać pasłom u Japoniju. Navat kazali ab atrymańni ahremanu, ale potym hetaja infarmacyja nie znajšła paćviardžeńnia, Jakabson zastaŭsia na svaim miescy.
Nastupny vypadak śviedčyć, što haspadar Homielščyny — nie haspadar svajmu słovu. Paabiacaŭ jon padaravać kamputar 12-hadovamu chłapčuku Andreju Tołčykavu, čempijonu śvietu pa šaškach. Ale potym technika čamuści zajechała na inšy adras — šachmatna-šašačny klub. Tam i staić da hetaje pary.
A moža, padnačalenyja padviali? Bo ŭ staršyni abłvykankamu stolki kłopatu: kaardynavać dziejnaść har- dy rajvykankamaŭ, pravaachoŭnych orhanaŭ, vajskovych arhanizacyjaŭ, finansavych dy bankaŭskich orhanaŭ, kiravać hramadzianskaj abaronaj, sadziejničać u pracy KDB i mytni. Kuryravać strukturnyja padraździaleńni abłvykankamu: upraŭleńnie spravaŭ; upraŭleńnie kultury; upraŭleńnie ŭnutranych spravaŭ; upraŭleńnie justycyi; upraŭleńnie pa kaardynacyi dziejnaści administracyjnych orhanaŭ i vajskova-mabilizacyjnaj pracy. Zabiaśpiečvać vyniki vybaraŭ, bicca za ŭradžaj, vyniščać apazycyju…
Tamu što vobłaść Biełarusi — nia štat ZŠA. I jaje kiraŭnik nie vybirajecca, a pryznačajecca, maje minimum pravoŭ i maksymum abaviazkaŭ. Kali adnolkava žyvuć u Viciebsku dy Homieli — značyć, sprava tut nie ŭ staršyniach.
Źmicier Dryhajła
Ciapier čytajuć
Anžaliku Mielnikavu bačyli ŭ Minsku ŭ «Dana Mole»61
Kamientary