Піша Мікола Бугай.
Перыядычна ў краіне здымаюць чыноўнікаў. Гучна здымаюць! «Зусім абнаглелі!» — не раз казаў кіраўнік дзяржавы. Але ўзнікае пытанне. А хто іх прызначаў?
Калі аднаго за адным, аднаго за адным арыштоўваюць старшынь выканкамаў і іх намеснікаў, кіраўнікоў канцэрнаў, суддзяў, намесніка міністра ўнутраных спраў (!!), намесніка генеральнага пракурора (!!!), на каго тады ківаць?
Якая ж гэта эліта, калі яе садзяць, cадзяць і ўсё не могуць перасадзіць. Бандзюкі! «Каб жыць весела, у шчасці, трэба красці, красці, красці».
Можа быць, не на той кадравы рэзерв абапіраецца той, хто прызначае? Можа быць, у іншым месцы трэба шукаць кадры?
Прафесар Багданкевіч спыніў гіперінфляцыю ў 1990-я. Ён здолеў бы вярнуць давер да рубля зноў. Бо сорамна за дзяржаву — за 5 гадоў рубель зняцэніўся ў 5 разоў.
Павел Данэйка стварыў тры паспяховыя бізнэс-школы. Можа, ён і стаў бы паспяховым прэм’ерам, аўтарам эканамічнага рыўка?
Народная артыстка Бандарэнка зрабіла б тэлебачанне паважаным.
Жанна Літвіна — пры ёй дзяржаўныя СМІ з кармушак ператварыліся б у сродкі інфармацыі.
Лявон Баршчэўскі — такі чалавек у Адміністрацыі прэзідэнта паставіў бы заслону тупасцям у сістэме адукацыі, ад якіх ужо млосна робіцца і бацькам, і педагогам.
Бяляцкі — яму месца не ў турме, а на пасадзе амбудсмена! Ідэальны быў бы «народны абаронца».
А Дашкевіч? Дай яму дзясятую, не, дваццатую частку тых сродкаў, якія «асвойвае» БРСМ, — і колькасць наркаманаў у маладзёжным асяроддзі зменшыцца ўдвая.
Не тых саджаюць. І не туды саджаюць.
-
Чарняўская пра «Быхаўскую мадонну»: Большасць талентаў — у падполлі або эміграцыі. Значыць, выбірай з таго, што даюць
-
Кіркевіч пра «Быхаўскую мадонну»: Ціхі бяздумны погляд у нікуды — скульптар злавіў стан душы лукашэнкаўскай Беларусі
-
Кучынскі — Касцюговай: Хачу папрасіць цябе не перапісваць гісторыю
Каментары