«Русафобы»: кісялёўскі сайт «Sputnik Беларусь» трапіў пад крытыку чарнасоценцаў за недастатковую прарасійскасць

Адзін з чарнасоценскіх інтэрнэт-рэсурсаў нядаўна апублікаваў матэрыял, у якім аўтар, Артур Грыгор’еў, крытыкуе беларускую версію сайта «Спутнік», які з’яўляецца часткай расійскай кампаніі «Россія сегодня», дзе галоўным кіраўніком значыцца адыёзны Дзмітрый Кісялёў.

Скрыншот з сайта.

«Беларускамоўная версія сайта «Sputnik» стварае ўражанне, што яе задачай з'яўляецца арганічнае дапаўненне такіх вядомых мясцовых русафобскіх выданняў, як «Наша Ніва» ці «Беларускі партызан», — піша аўтар і падкрэслівае, што «Sputnik» раскручвае мясцовых «русафобскіх публіцыстаў і музыкаў», накшталт Лявона Вольскага, «Дзецюкоў», Міхалка і «ярага нацыяналіста» Змітра Вайцюшкевіча.

У доказ «русафобскіх» настрояў згаданых людзей аўтары прыводзяць іхнія цытаты з розных крыніц, у тым ліку фэйсбука, дзе асуджаецца агрэсія Расіі супраць Украіны.

Таксама абурэнне чарнасоценцаў выклікаюць матэрыялы пра «русафобку» Алексіевіч. Маўляў, навошта чытачам «Спутніка» ведаць, што яе ў аэрапорце сустракалі шматлікія прыхільнікі з кветкамі?

«Тэматыка беларускага нацыяналізму, які цалкам выбудаваны на нянавісці да Расіі, прытоена ці адкрыта бачна ў большасці публікацый «Спутніка», ствараючы ілжывае ўражанне, што менавіта русафобскімі і нацыяналістычнымі фантазіямі заклапочана большая частка беларускага грамадства. Махровы нацыяналізм прапагандуецца «Спутнікам» у такіх формах, якія нават на русафобскіх сайтах звычайна адрасаваныя самым вузкалобай фанатыкам «тысячагадовай» беларускай гісторыі, ВКЛ і «вышыванак». Так, напрыклад, на сайце паведамляецца аб нацыяналістычнай кампаніі «Цытуй сваё!», якая прапануе пачаць «год беларускага мыслення» з выдання зборніка цытат «беларускіх мысляроў», якія мусяць стаць часткай мыслення і ідэнтычнасці сучаснага беларуса», — крытыкуюць кісялёўскі сайт чарнасоценцы.

Падчас кожнай згадкі пра нейкае незалежнае СМІ ці выдавецтва, аўтар дадае штамп пра «фінансаванне з замежжа» і «заходнія гранты».

Таксама чарнасоценцаў абурае тое, што ў радзеле «Спадчына» («Спадчына» яны перакладаюць, дарэчы, як «Родина»), з’яўляюцца тэксты пра ВКЛ замест «маючай там быць» Расіі.

«У працяг прапаганды польскіх каранёў беларускага народу апублікаваны артыкул да 250-годдзя Міхаіла Клеафаса Агінскага, паланэз якога ледзь не стаў беларускім гімнам. Можна прывесці безліч іншых прыкладаў, што журналісты «Спутніка» не абмінулі ніводнай русафобскай тэмы нацыяналістычных СМІ», — піша Грыгор'еў.

«Чаму Sputnik не цікавіцца праблемамі рускіх у Беларусі? — задаецца пытаннем аўтар. — Аб арганізацыях расійскіх суайчыннікаў на сайце няма ні слова. Гэтак жа ігнаруюцца рускія пісьменнікі, музыкі і іншыя дзеячы культуры. Пры гэтым «Спутнік», круцячыся вакол пэўнага кола нязначных і тэндэнцыйна адабраных беларускіх навін, не толькі фарміруе ў чытача цалкам ізаляваную ад усяго расейскага правінцыйную свядомасць, але і актыўна ўкараняе польскую і літоўскую культуру ў духу гістарычнага рэвізіянізму. Калі сабраць з розных крыніц антырасейскія выказванні усіх русафобаў, якія атабарыліся на беларускамоўным сайце «Спутніка», то атрымаецца цэлая кніга, той самы цытатнік «беларускіх мысляроў», які, з пункту гледжання нацыяналістаў, неабходны для фармавання ідэнтычнасці сучаснага белОруса (ці, як яны кажуць, «БелАруса»). І ўсё гэта аплачана грашыма расійскіх падаткаплацельшчыкаў», — піша аўтар і пры гэтым сцвярджае, што заробку журналіста «Спутніка» пазайдзросцілі б усе лекары і настаўнікі Калугі ці Чэлябінска.

«Не зусім зразумела, чаму сайт-праект расійскай медыягрупы прасоўвае нацыяналізм, русафобію і скажонае ўяўленне пра Расію і рускіх. Цяжка пазбавіцца ад пачуцця, што «Спутнік» збіўся з курсу і круціцца на чужой арбіце», — падсумоўвае аўтар.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0